Taki mój sposób na chandrę.

Rozmowy klimatyczne...

Moderator: Moderatorzy

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
szary9
Posty: 135
Rejestracja: 13-10-2005, 20:30
Lokalizacja: Wiocha koło Poznania

Post autor: szary9 »

ehh to zabrzmi troche banalnie i można mii teraz zarzucić że powtarzam po innych, ale szklanka wina dobra muzyka i gwiazdy to chyba najlepszy sposób. Poza tym dobrze jest pogadać z kimś o kim wiesz że sie często dołuje ... on cie zrozumie i pocieszy (jeśli umie), czasem może sie okazać, że w danej chwili on też ma doła. Mi sie zawsze wtedy robi lepiej bo po pierwsze nie jestem sam po drugie pocieszamy sie nawzajem. Kolejna moja metoda to wysiłek fizyczny. Po pięćdziesięciu brzuszkach przestajesz myśleć o złych rzeczach, po kolejnych pięćdziesięciu wogule nie myślisz. (takjest u tych którzy trenuja dłużej jak ja w mózgu w czasie wysiłku wytwarzają się hormony poprawiające humor). poza tym po czymś takim łatwiej zasnąć.
Awatar użytkownika
Vampirella
Posty: 315
Rejestracja: 25-06-2005, 21:11
Lokalizacja: krypta na cmentarzu

Post autor: Vampirella »

szary9 pisze:ehh to zabrzmi troche banalnie i można mii teraz zarzucić że powtarzam po innych,
.......

Nie powtarzasz się jest to ogólnie często stosowana metoda w TAKICH chwilach ..:)
i jak sam zauważyłeś dobrym sposobem jest porozmawianie z osobą która ma kryzys... myślę że taka osoba jest w stanie Nas więcej zrozumieć niż jakbyśmy nirmalnie rozmawiali z kimś kto akurat nie przechodzi kryzysu...może nas inaczej zrozumieć niż byśmy akurat chcieli....
Ostatnio stwierdziłam że dobrym sposobem na chandrę jest jazda rowerem do kilkudziesięciu km ma to swoje plusy :) nie tylko poprawia mi się humor ale i dobrze dla moich dróg oddechowych z racji że dużo palę papierosów ...

ps Jazda rowerkiem to też moja przyjemność bez względu na mój stan psychiczny...i jeszcze jak w miłym towarzystwie to...HO HO !...:)
Awatar użytkownika
szary9
Posty: 135
Rejestracja: 13-10-2005, 20:30
Lokalizacja: Wiocha koło Poznania

Post autor: szary9 »

Przetestowałem kolejny sposob. Jest diablo mhroczny :P. Ale jakoś zadzialal. Nie wiem dlaczego wogole go sprawdzilem ... Polazłem na cmentar... wlasciwie to mialem po drodze wiec wpadłem. Poczytałem trocge nagrobkow i ogolnie tak jakos przestałem myslec o moim aktualnym personal tragedy (pt).
Awatar użytkownika
Vampirella
Posty: 315
Rejestracja: 25-06-2005, 21:11
Lokalizacja: krypta na cmentarzu

Post autor: Vampirella »

Przetestowałem kolejny sposob. Jest diablo mhroczny :P. Ale jakoś zadzialal. Nie wiem dlaczego wogole go sprawdzilem ... Polazłem na cmentar... wlasciwie to mialem po drodze wiec wpadłem. Poczytałem trocge nagrobkow i ogolnie tak jakos przestałem myslec o moim aktualnym personal tragedy (pt).
Ja bardzo często jak mieszkałam jeszcze w pl albo jak czasem teraz jestem... chodziłam/dzę na cmentarz , tak samo jak Ty oglądam i czytam nagrobki i próbuje sobie wyobrazić jakie było życie tych już nieżyjących ....sposób nie jest zły na chandrę....można naprawdę nieźle się wyłączyć i zapomnieć o własnych problemach
Awatar użytkownika
Athe
Posty: 400
Rejestracja: 23-03-2005, 19:50
Lokalizacja: Poznań

Post autor: Athe »

Vampirella pisze: chodziłam/dzę na cmentarz , tak samo jak Ty oglądam i czytam nagrobki i próbuje sobie wyobrazić jakie było życie tych już nieżyjących ....sposób nie jest zły na chandrę....można naprawdę nieźle się wyłączyć i zapomnieć o własnych problemach
Mnie cmentarze strasznie dołują. Wspominam bliskie osoby i robi mi się smutno, że nie ma ich już obok mnie, więc ta metoda nie bardzo mi podchodzi. Jedyne pocieszenie jakie mogłabym wyciągnąć z czytania cudzych nagrobków byłoby takie, że to (jeszcze) nie ja leżę tam pod ziemią :/
Awatar użytkownika
szary9
Posty: 135
Rejestracja: 13-10-2005, 20:30
Lokalizacja: Wiocha koło Poznania

Post autor: szary9 »

Bywa i tak... ja na cmentarzu czuje sie lepiej. popierwsze cmantarz na jakim bywam przypomina park, to miejsce spokojne, mało tam ludzi... sprzyja to wyciszeniu... śmierć mnie nie przeraża, a czytam nagrobki bo... właściwie nie wiem po co... ale dużo mówią o ludziach którzy tam leżą i ich rodzinach można wyczytać kto umarł pierwszy mąż czy żona?? ile dzieci osierocił zmarł przed czy po wojnie... nie wiem myśląc o takich rzeczach zapominam o tym co mnie akurat dołuje (zreszta co ja tam wiem :/ zzwykle sa to sprawy na miare licealisty... żałosne drobne problemy w stylu : "laska która mi sie podoba krzywo na mnie spojrzała i takie tam"... może dlatego mi to pomaga... może jeszcze nie zetknąłm się życiu z prawdziwym dramatem...)
ODPOWIEDZ