W moje łapki trafiła kolejna płytka z kręgów dark industrial. Dead Man’s Hill to projekt Barta Piete pochodzącego z Belgii.
Ten utworzony w 1998r projekt w założeniach miał przypominać The Moon Lay Hidden Beneath oraz wczesne In Slaughter Natives jednak w bardziej agresywnej wersji, gdzie miały być uwidocznione wpływy nurtu black/death metalowego.
Tym razem mamy do czynienia z solidną dawka mocnych rytmów, to 40 minut zakręconego materiału, który torturuje wasze uszy.
Teksty Barta nawiązują do kultystów Voodoo ( mający swe korzenie na Haiti kult śmierci ) oraz zwracają nam uwagę na miejsce ludzkości w świecie - raka trawiącego naszą planetę.
Ten materiał nie jest czymś czego chcielibyście słuchać do snu, to uporządkowany zbiór dźwięków które wywołują ciarki na plecach. Zawodzący zniekształcony obłąkany wokal wspomagany przez mocne bębny. Całość mi przypomina ścieżkę dźwiękową dla jakiegoś monumentalnego horroru ( ostatnio co druga płyta którą mam przyjemność recenzować brzmi jak soundtrack od horroru, zaczynam się powoli martwić o moje zdrowie psych. ).
Ten odgłosy i jęki przy akompaniamencie chórów tworzą interesującą mieszankę która wgryza się w duszę słuchacza.
Zapraszam!
Ocena: 6/10
Ten utworzony w 1998r projekt w założeniach miał przypominać The Moon Lay Hidden Beneath oraz wczesne In Slaughter Natives jednak w bardziej agresywnej wersji, gdzie miały być uwidocznione wpływy nurtu black/death metalowego.
Tym razem mamy do czynienia z solidną dawka mocnych rytmów, to 40 minut zakręconego materiału, który torturuje wasze uszy.
Teksty Barta nawiązują do kultystów Voodoo ( mający swe korzenie na Haiti kult śmierci ) oraz zwracają nam uwagę na miejsce ludzkości w świecie - raka trawiącego naszą planetę.
Ten materiał nie jest czymś czego chcielibyście słuchać do snu, to uporządkowany zbiór dźwięków które wywołują ciarki na plecach. Zawodzący zniekształcony obłąkany wokal wspomagany przez mocne bębny. Całość mi przypomina ścieżkę dźwiękową dla jakiegoś monumentalnego horroru ( ostatnio co druga płyta którą mam przyjemność recenzować brzmi jak soundtrack od horroru, zaczynam się powoli martwić o moje zdrowie psych. ).
Ten odgłosy i jęki przy akompaniamencie chórów tworzą interesującą mieszankę która wgryza się w duszę słuchacza.
Zapraszam!
Ocena: 6/10
Komentarzy: 0
Komentarze są prowadzone na forum.