Czy we Francji może powstać coś mrocznego? Oczywiście, może. Czy w Polsce może być to znane? Oczywiście nie może. A powinno. Otóż istnieje sobie w kraju sera, wina i szampana taka pani, która od sporego już czasu zajmuje się muzyką elektroniczną, mając w zwyczaju zapraszać od czasu do czasu przeróżnych gości. I zazwyczaj pichcone w ten sposób wyrobu muzyczne są niezwykle smakowite. Mowa tym razem o albumie I COM, a artystką jest Miss Kittin.
Od razu zastrzegam - to nie jest muzyka dla każdego. Dziwne, oniryczne dźwięki, kolaże barw i tekstów, kojarzące się z budzącą się po kolejnej paskudnej nocy duszą miasta. Tej płyty nie słucha się inaczej, niż w całości, ze słuchawkami na uszach, pozwalając się uwodzić (np. przepiękny Soundtrack of now), fascynować (3eme Sexe), wreszcie przyjmować bez słowa protestu brutalne ciosy (Requiem for a hit, Meet Sue be She). Ta płyta porywa i odrzuca, bawi się ze słuchaczem jak kocica. No właśnie, Kocica...
Ale wracając do samej płyty - technicznie nie jest ona w całości autorstwem Miss Kittin - pojawiają się tam takie nazwiska jak Smash TV czy Indochine, a nawet David Bowie, którego Neukoeln 1 z genialnej płyty Heroes znajduje odniesienie i przetworzenie w kocim Neukoelln 2. A mimo to nie mamy poczucia stylistycznych rozbieżności, chaosu, nieładu - wszystko jest na swoim miejscu i ciężko zauważyć, że ta płyta trwa niemal godzinę. Bardzo dobra, ciekawa rzecz. Mocna ósemka z plusem.
Ps - artyści mają w zwyczaju dziękować na przedostatniej stronie okładki ojcu, matce, dziadkowi, listonoszowi, mleczarzowi, psu sąsiada i tym podobnym indywiduom - i tym razem Kocica jest oryginalna. Cytuję: "Podziękowań na płycie brak. Nie dziękuję Bogu. Podziękuję moim ukochanym twarzą w twarz (a jeśli nie masz co czytać, KUP SOBIE SŁOWNIK!)." Cała Kocica...
OCENA: 8+/10
Utwory:
1. Professional distortion
2. Requiem for a hit
3. Happy Violentine
4. Meet Sue be she
5. Kiss factory
6. Allergic
7. Soundtrack of now
8. Dub about me
9. Clone me
10. 3eme Sexe
11. I Come.com
12. Neukoelln 2
+ video Professional distortion
Od razu zastrzegam - to nie jest muzyka dla każdego. Dziwne, oniryczne dźwięki, kolaże barw i tekstów, kojarzące się z budzącą się po kolejnej paskudnej nocy duszą miasta. Tej płyty nie słucha się inaczej, niż w całości, ze słuchawkami na uszach, pozwalając się uwodzić (np. przepiękny Soundtrack of now), fascynować (3eme Sexe), wreszcie przyjmować bez słowa protestu brutalne ciosy (Requiem for a hit, Meet Sue be She). Ta płyta porywa i odrzuca, bawi się ze słuchaczem jak kocica. No właśnie, Kocica...
Ale wracając do samej płyty - technicznie nie jest ona w całości autorstwem Miss Kittin - pojawiają się tam takie nazwiska jak Smash TV czy Indochine, a nawet David Bowie, którego Neukoeln 1 z genialnej płyty Heroes znajduje odniesienie i przetworzenie w kocim Neukoelln 2. A mimo to nie mamy poczucia stylistycznych rozbieżności, chaosu, nieładu - wszystko jest na swoim miejscu i ciężko zauważyć, że ta płyta trwa niemal godzinę. Bardzo dobra, ciekawa rzecz. Mocna ósemka z plusem.
Ps - artyści mają w zwyczaju dziękować na przedostatniej stronie okładki ojcu, matce, dziadkowi, listonoszowi, mleczarzowi, psu sąsiada i tym podobnym indywiduom - i tym razem Kocica jest oryginalna. Cytuję: "Podziękowań na płycie brak. Nie dziękuję Bogu. Podziękuję moim ukochanym twarzą w twarz (a jeśli nie masz co czytać, KUP SOBIE SŁOWNIK!)." Cała Kocica...
OCENA: 8+/10
Utwory:
1. Professional distortion
2. Requiem for a hit
3. Happy Violentine
4. Meet Sue be she
5. Kiss factory
6. Allergic
7. Soundtrack of now
8. Dub about me
9. Clone me
10. 3eme Sexe
11. I Come.com
12. Neukoelln 2
+ video Professional distortion
Komentarzy: 1
Komentarze są prowadzone na forum.