Przejdź do treści
Zaloguj Zarejestruj się
We are the Darknation
Kyrah - Demo 2005/2006 (2006)

Recenzja

Kyrah - Demo 2005/2006 (2006)

Gothycka Mucha27.10.2006, 23:36Komentarzy: 4

Za każdym razem, kiedy przychodzi mi recenzować dokonania polskich debiutantów, czynię to z ciekawością i dużym zapałem. Od początku kibicuję kilku dawniej podziemnym, a teraz już całkiem "nadziemnym" zespołom takim jak Deathcamp Project czy Agonised by Love i wciąż szukam kolejnych równie dobrych i markowych.

Na ślad zespołu Kyrah wpadłem śledząc najzupełniej banalny wątek typu "czego teraz słuchasz?" i zostałem zaciekawiony wpisem znajomej z tamtego forum na ich temat. Czym prędzej więc udałem się do źródła wiedzy wszelakiej (czyt. google.pl - to nie jest link sponsorowany :P) i znalazłem ich stronę, na której zespół umiescił swój pierwszy studyjny materiał, nazwany dość prozaicznie "Demo 2005/2006". Zassałem go i oto moje refleksje i spostrzeżenia.

Po pierwsze i najważniejsze: w zespole drzemie ogromny potencjał. Tworzą go bardzo utalentowani i biegli warsztatowo instrumentaliści (szczególną uwagę zwraca sekcja rytmiczna tworzona przez (byłego już) basistę Jarka Landmana i perkusistę Grzegorza Stępka) oraz obdarzona potężnym, niemal operowym głosem Ania Kotula. Na wielki plus należy zapisać jej bardzo pewne prowadzenie linii wokalnych, niejednokrotnie zwielokrotnionych w chórki, zawsze bez cienia fałszu.

Po drugie: niestety, zespół wciąż nie ma swojego stylu - muzycznie jest tu mnóstwo starego Batalionu D'Amour (jeszcze z Anną Zachar na wokalu), do którego również nawiązuje często i pani wokalistka (np Anioł czy Ogród), nie mogąc się zdecydować, czy ma naśladować wspomnianą już Annę Zachar czy może też Anję Orthodox, której maniera wokalna nadaje tonu pozostałym trzem kompozycjom z płyty (w szczególności kompozycji Krzyk - gdybym nie wiedział, zacząłbym szukać jakiegoś side projektu Anji). Do tego pojawia się też w Kluczu frazowanie a'la Maja Konarska - ufff...

Po trzecie: teksty. Cóż, nie są najmocniejszą stroną zespołu, będąc raczej odbiciem polskiej gotycko-mrocznej sztampy. Wyróżnia się na plus dotykający mitu o Ikarze Anioł, ale niestety, kojarzy się bardzo mocno z... Papierowymi Skrzydłami Myslovitz! Wiem, że to bardzo daleka parafia, ale temat ten sam i ujęcie bardzo podobne...

Po czwarte wreszcie: materiał jest bardzo dobrze wyprodukowany, choć czasem perkusja trąci lekką tekturą (vide Ogród). Tym niemniej już dawno nie słyszałem tak dobrze wyprodukowanego polskiego debiutu - wiele zespołów z daleko dłuższym stażem powinno się marszczyć ze wstydu.

Reasumując - w zespole drzemie bardzo wielki potencjał, ale czy dadzą radę wypracować własny niepowtarzalny styl, aby nie powielić smutnego losu dziesiątek klonów Closterkellera? Ja mam nadzieję że tak, czego sobie, zespołowi, jak i Wam bardzo życzę. Mocne 6 z plusem na zachętę.

Ps - w dziale "muzyka" na oficjalnej stronie zespołu można znaleść także utwór Ocean,pasujący klimatem do recenzowanego materiału i piosenkę Krople Rosy, która choć brzmiąca jak zagioniona siostra piosenek z Batalionowego 55 minutes of love jest bardzo miłym uzupełnieniem i nastawiła mnie pozytywnie na resztę wieczoru.

OCENA: 6,5/10

Utwory:

1. Anioł
2. Klucz
3. Ogród
4. Krzyk
5. Wszystko zgaśnie

Ponadto:
Ocean
Krople rosy

Skład: "Anaia" Ania Kotula - voc, "Luke" Łukasz Sowa - g, "Occid" Maciej Zeman - k, "Morph" Jarek Landman - b, Grzegorz Strzępek - dr


www.kyrah.pl
www.myspace.com/kyrahband

Komentarzy: 4

Komentarze są prowadzone na forum.

Skomentuj na forum