Przyznam, że ten dwuutworowy split "In Other Words" wydany przez Beast Of Prey jest naprawde ciężkim kawałkiem muzyki, a raczej antymuzyki. Znajduje się na nim po jednym utworze dwóch polskich projektów - Niegrzecznej Pensjonarki i Paranoia Inducta. Płyta zdecydowanie nie jest przeznaczona dla fanów czegokolwiek melodyjnego w muzyce. Oba zespoły tworzą w gatunkach industrialno-noisowo-szumowych, co jak mniemam odstraszy w tym momencie 95% czytajacych tę recenzję. Pozostałym 5% spróboje jednak streścić w paru słowach tę muzykę.
Ciekaw jestem, uwaga ilu z Was została przyciągnięta w to miejsce dzięki nazwie pierwszego z projektów znajdujących się na tym wydawnictwie - Niegrzeczna Pensjonarka. Zaiste dziwne to zjawisko: dziwny tytuł, strona internetowa której front zdobią zdjęcia pornograficzne z początku dwudziestego wieku, zaś treść na niej zawarta jest niekoniecznie jasna, no i na koniec najważniejsze - sama muzyka. "Immanetyzacja eschatonu" - po tym dziwnym tytule nie spodziewałem się zawartości, którą stanowi bluźniercza recytacja oraz wszelkiego rodzaju kakofoniczne spięcia na tle pieśni kościelnej "Pod Twoja obronę...". Wpomiana recytacja jest jakby złowrogim komentarzem do owej pieśni. Brzmi to dziwnie i specyficznie, ale czasami lubie taki chaos - pomaga stłumić niejeden melancholijny nastrój, hehe...
Drugi projekt - Paranoia Inducta wraz ze swoim dziesięciominutowym utworem "Temple Of Exterminations" jest równie ciężki w odbiorze. Nie ma tu wprawdzie takich niespodzianek jak u Niegrzecznej Pensjonarki, jest za to masa szumu, chorych przesterowanych głosów w tle, brzmiących jak nawiedzone przemówienia Hitlera przepuszczone przez megafon i nagrane na stary zdrapany winyl. Tłem są industialne dzwięki, uderzenia, fragmenty jakiejś melodii, która zamiast łagodzić, tym bardziej kaleczy uszy. Co jakiś czas da się usłyszeć dziwne sprężone spięcia. I tak w sumie do końca tego utworu.
Na koniec wspomnę jeszcze o oprawie graficznej płytki - oczywiście ja dostałem promosa, ale jak czytamy w ulotce informacyjnej: "Płyta wydana niekonwencjonalnie z paska stalowej tektury. Po złożeniu jej wymiar 16x16cm. Teksty są drukowane, całość jest opatrzona grafikami autorstwa Krzysztofa Gibasa. Płyta to mini CDR ze srebrną nalepką na całej powierzchni. Nakład limitowany, ręcznie numerowany do 80 sztuk."
Co by tu dodać na koniec? Płyta zdecydowanie dla maniaków sceny, bo nie sądze, żeby ktoś nieznający się na tej muzie został takowym po wysłuchaniu tego wydawnictwa.
http://beastofprey.com
http://republika.pl/niegrzeczna_pensjonarka
6/10
Ciekaw jestem, uwaga ilu z Was została przyciągnięta w to miejsce dzięki nazwie pierwszego z projektów znajdujących się na tym wydawnictwie - Niegrzeczna Pensjonarka. Zaiste dziwne to zjawisko: dziwny tytuł, strona internetowa której front zdobią zdjęcia pornograficzne z początku dwudziestego wieku, zaś treść na niej zawarta jest niekoniecznie jasna, no i na koniec najważniejsze - sama muzyka. "Immanetyzacja eschatonu" - po tym dziwnym tytule nie spodziewałem się zawartości, którą stanowi bluźniercza recytacja oraz wszelkiego rodzaju kakofoniczne spięcia na tle pieśni kościelnej "Pod Twoja obronę...". Wpomiana recytacja jest jakby złowrogim komentarzem do owej pieśni. Brzmi to dziwnie i specyficznie, ale czasami lubie taki chaos - pomaga stłumić niejeden melancholijny nastrój, hehe...
Drugi projekt - Paranoia Inducta wraz ze swoim dziesięciominutowym utworem "Temple Of Exterminations" jest równie ciężki w odbiorze. Nie ma tu wprawdzie takich niespodzianek jak u Niegrzecznej Pensjonarki, jest za to masa szumu, chorych przesterowanych głosów w tle, brzmiących jak nawiedzone przemówienia Hitlera przepuszczone przez megafon i nagrane na stary zdrapany winyl. Tłem są industialne dzwięki, uderzenia, fragmenty jakiejś melodii, która zamiast łagodzić, tym bardziej kaleczy uszy. Co jakiś czas da się usłyszeć dziwne sprężone spięcia. I tak w sumie do końca tego utworu.
Na koniec wspomnę jeszcze o oprawie graficznej płytki - oczywiście ja dostałem promosa, ale jak czytamy w ulotce informacyjnej: "Płyta wydana niekonwencjonalnie z paska stalowej tektury. Po złożeniu jej wymiar 16x16cm. Teksty są drukowane, całość jest opatrzona grafikami autorstwa Krzysztofa Gibasa. Płyta to mini CDR ze srebrną nalepką na całej powierzchni. Nakład limitowany, ręcznie numerowany do 80 sztuk."
Co by tu dodać na koniec? Płyta zdecydowanie dla maniaków sceny, bo nie sądze, żeby ktoś nieznający się na tej muzie został takowym po wysłuchaniu tego wydawnictwa.
http://beastofprey.com
http://republika.pl/niegrzeczna_pensjonarka
6/10
Komentarzy: 0
Komentarze są prowadzone na forum.