Jeśli pamiętacie niezły, samaelowaty black metal z debiutu Godkiller "The End Of The World" i oczekujecie, że druga płyta tego projektu z Monako jest również utrzymana w tym klimacie, to śpieszę donieść, że jesteście w błędzie. Duke, bo to on tworzy całość muzyki Godkiller, postanowił przeobrazić ją w o wiele mroczniejszy twór, któremu ciężko nadać jakąś etykietkę. Oczywiście jest to duży plus już na wstępie. Generalnie owe przeobrażenie objawia się spadkiem tempa i odejściem od chrypliwych wokali na rzecz zawodzącego, smutnego śpiewu. Jest też o wiele bardziej elektrycznie i transowo w porównaniu z debiutem, czasem całość podchodzi nieco pod darkwave. Słychać tez posamaelowate pozostałości, głownie w postaci pasaży klawiszowo - perkusyjnych.
"Deliverance" jest albumem o stanowczo pesymistycznym wydźwięku. Już sama okładka, na której widzimy krew spływająca do otworu w zlewie może nastrajać niewesolo. I w rzeczywistości płyta przepełniona jest smutkiem i wszechobecną depresją, głownie za sprawą dołujących wokaliz. Muzyka doskonale im wtóruje czyniąc z albumu małe muzyczne dzieło muzyki depresyjno-klimatycznej. Zresztą popatrzcie na tytuły utworów: "When all Hope is Gone", "Dust to Dust", "I am a stranger in the earth", samotność, dekadencja, brak chociażby resztek nadziei... I takie właśnie są kompozycje na "Deliverance" - elektronicznie żałobne. Sama muzyka jest dosyć rozbudowana dzięki sprawnemu użyciu komputerowych bajerek i strasznie wciąga swoim klimatem i transowością utworów.
Nie sposób także nie napisać o warstwie tekstowej albumu, gdyż i tutaj Duke postanowił zaskoczyć słuchaczy. Poza lirykiem do bodajże ostatniego utworu, wszystkie go poprzedzające są pozlepiane z cytatów z Biblii. Między innymi możemy odnależć w nich fragmenty psalmów, czy też cytaty z Księgi Hioba, Izajasza czy Koheleta. Nie przypadkiem te najbardziej depresyjne w wymowie fragmenty o śmierci, która jest wybawieniem od cierpienia ludzkiego i o słabości i ułomności człowieka.
Płyta zawiera mała niespodziankę, która z początku bardzo mnie zaskoczyła - w końcówce utworu "When All Hope Is Gone" pojawia się fragment polskiej (!) pieśni żałobnej, którą możecie usłyszeć podczas pogrzebów ("Dobry Jezu, a nasz panie..."). Widocznie Duke uznał ją za dostatecznie dramatyczną i depresyjną by umieścić w swojej kompozycji, niezależnie od tego w jaki sposób trafiła w jego ręce i czy zdaje sobie sprawę czym ona dokładnie jest.
Ostatnia, jak dotąd, płyta Godkiller ma juz 4 lata. Na szęście nowy album zapowiedziano na początek tego roku, z zaznaczeniem, że jego wydanie może się jednak troche opóżnić. Czekam z niecierpliwością, sądze, że znów będziemy mieli do czynienia z równie unikatową muzyką, jak ta z "Deliverance".
--
Wydawca: Wounded Love Records, WLR021
Data wydania: 01.10.2000
Skład: Duke - wszystkie instrumenty i całość muzyki.
Program płyty:
1. Nothing is Sacred [5:41]
2. Wailing [4:31]
3. At Dusk [5:39]
4. When all Hope is Gone [5:01]
5. Dust to Dust [6.02]
6. For my days are vanity [6:25]
7. Wisdom [4:49]
8. I am a stranger in the earth [6:51]
9. Deliverance [5:49]
http://www.godkiller.org/
8/10
"Deliverance" jest albumem o stanowczo pesymistycznym wydźwięku. Już sama okładka, na której widzimy krew spływająca do otworu w zlewie może nastrajać niewesolo. I w rzeczywistości płyta przepełniona jest smutkiem i wszechobecną depresją, głownie za sprawą dołujących wokaliz. Muzyka doskonale im wtóruje czyniąc z albumu małe muzyczne dzieło muzyki depresyjno-klimatycznej. Zresztą popatrzcie na tytuły utworów: "When all Hope is Gone", "Dust to Dust", "I am a stranger in the earth", samotność, dekadencja, brak chociażby resztek nadziei... I takie właśnie są kompozycje na "Deliverance" - elektronicznie żałobne. Sama muzyka jest dosyć rozbudowana dzięki sprawnemu użyciu komputerowych bajerek i strasznie wciąga swoim klimatem i transowością utworów.
Nie sposób także nie napisać o warstwie tekstowej albumu, gdyż i tutaj Duke postanowił zaskoczyć słuchaczy. Poza lirykiem do bodajże ostatniego utworu, wszystkie go poprzedzające są pozlepiane z cytatów z Biblii. Między innymi możemy odnależć w nich fragmenty psalmów, czy też cytaty z Księgi Hioba, Izajasza czy Koheleta. Nie przypadkiem te najbardziej depresyjne w wymowie fragmenty o śmierci, która jest wybawieniem od cierpienia ludzkiego i o słabości i ułomności człowieka.
Płyta zawiera mała niespodziankę, która z początku bardzo mnie zaskoczyła - w końcówce utworu "When All Hope Is Gone" pojawia się fragment polskiej (!) pieśni żałobnej, którą możecie usłyszeć podczas pogrzebów ("Dobry Jezu, a nasz panie..."). Widocznie Duke uznał ją za dostatecznie dramatyczną i depresyjną by umieścić w swojej kompozycji, niezależnie od tego w jaki sposób trafiła w jego ręce i czy zdaje sobie sprawę czym ona dokładnie jest.
Ostatnia, jak dotąd, płyta Godkiller ma juz 4 lata. Na szęście nowy album zapowiedziano na początek tego roku, z zaznaczeniem, że jego wydanie może się jednak troche opóżnić. Czekam z niecierpliwością, sądze, że znów będziemy mieli do czynienia z równie unikatową muzyką, jak ta z "Deliverance".
--
Wydawca: Wounded Love Records, WLR021
Data wydania: 01.10.2000
Skład: Duke - wszystkie instrumenty i całość muzyki.
Program płyty:
1. Nothing is Sacred [5:41]
2. Wailing [4:31]
3. At Dusk [5:39]
4. When all Hope is Gone [5:01]
5. Dust to Dust [6.02]
6. For my days are vanity [6:25]
7. Wisdom [4:49]
8. I am a stranger in the earth [6:51]
9. Deliverance [5:49]
http://www.godkiller.org/
8/10
Komentarzy: 1
Komentarze są prowadzone na forum.