DARKWOOD „Weltenwende”
Eis & Licht
Wydawnictwo głównie dla germanofilów. Tym razem Darkwood modyfikuje swój styl - „Weltenwende” jest niemal w całości ściśle neofolkową płytą, z małymi industrialnymi wtrętami. Nietrudno zauważyć, że Henryk Vogel jest zasłuchany w Orplid i Forseti, czasem brzmiąc wręcz jak kopia (dość amatorska) to jednych, to drugich; album jest zdecydowanie bardziej epigoński, niż oryginalny, ale to ze względu na konwencję gatunku akurat jest najmniejszy zarzut pod adresem „Weltenwende”. Gorzej, że Vogel bezwstydnie korzysta z arsenału najbardziej zużytych, wytartych i pretensjonalnych efektów dźwiękowych, szumu wiatru, średniowiecznych fujarek, paramilitarno-wagnerowskich sampli jako tła do natchnionego szeptu. To sprawia, że album, któremu czasem zdarzają się przebłyski - całkiem niezłe niektóre kompozycje i duży atut w postaci głosu Vogela (niewyrobionego, ale o miłej barwie) zaczyna ciążyć w stronę patetycznej zabawy jakiegoś nacjonalistycznego skauta z ex-NRD. Od wyżej wymienionych kolegów Darkwood mogliby nauczyć się, jak omijać takie gęste i lepkie mielizny. A najzabawniejsze, że na tej szalenie niemieckiej płycie najlepszy fragment to angielskojęzyczne „Epitaph”, przypominające dobitnie, że ojcem gatunku jest jednak Death In June.
Lista utworów:
1. Wiederkehr
2. Der Falken Flug
3. Im Heimatwald
4. Der Schaffende
5. Stiller Bund
6. Weg Ins Licht
7. Tochter Des Waldes
8. Epitaph
www.darkwood.de
www.myspace.com/heidenvolk
Pierwotnie recenzja ukazała się na www.bunkierproductions.com
Eis & Licht
Wydawnictwo głównie dla germanofilów. Tym razem Darkwood modyfikuje swój styl - „Weltenwende” jest niemal w całości ściśle neofolkową płytą, z małymi industrialnymi wtrętami. Nietrudno zauważyć, że Henryk Vogel jest zasłuchany w Orplid i Forseti, czasem brzmiąc wręcz jak kopia (dość amatorska) to jednych, to drugich; album jest zdecydowanie bardziej epigoński, niż oryginalny, ale to ze względu na konwencję gatunku akurat jest najmniejszy zarzut pod adresem „Weltenwende”. Gorzej, że Vogel bezwstydnie korzysta z arsenału najbardziej zużytych, wytartych i pretensjonalnych efektów dźwiękowych, szumu wiatru, średniowiecznych fujarek, paramilitarno-wagnerowskich sampli jako tła do natchnionego szeptu. To sprawia, że album, któremu czasem zdarzają się przebłyski - całkiem niezłe niektóre kompozycje i duży atut w postaci głosu Vogela (niewyrobionego, ale o miłej barwie) zaczyna ciążyć w stronę patetycznej zabawy jakiegoś nacjonalistycznego skauta z ex-NRD. Od wyżej wymienionych kolegów Darkwood mogliby nauczyć się, jak omijać takie gęste i lepkie mielizny. A najzabawniejsze, że na tej szalenie niemieckiej płycie najlepszy fragment to angielskojęzyczne „Epitaph”, przypominające dobitnie, że ojcem gatunku jest jednak Death In June.
Lista utworów:
1. Wiederkehr
2. Der Falken Flug
3. Im Heimatwald
4. Der Schaffende
5. Stiller Bund
6. Weg Ins Licht
7. Tochter Des Waldes
8. Epitaph
www.darkwood.de
www.myspace.com/heidenvolk
Pierwotnie recenzja ukazała się na www.bunkierproductions.com
Komentarzy: 0
Komentarze są prowadzone na forum.