Bad Sector "Kosmodrom"
Wydawca: Waystyx Records
Numer katalogowy: WR15
Rok wydania: 2005
Nośnik: CD (limit 795)
Czas na recenzję płyty współczesnego geniusza dźwięku. W 2005 roku ukazało się kolejne, wielkie dzieło Massimo Magriniego. “Kosmodrom” jest płytą, której tematyka poświęcona została jednemu konceptowi – rosyjskim planom podboju kosmosu, a skończone dzieło zostało zadedykowane autorowi owych planów, czyli Konstantemu Ciołkowskiemu.
Dość mocno zmieniło się oblicze Bad Sector. Niektóre zmiany to zupełna nowość dla tego projektu, inne są albo powrotem do idei z wcześniejszych materiałów, albo rozwinięciem znanych już pomysłów. Po pierwsze, zubożeniu uległo instrumentarium, co jest to poniekąd charakterystyczne dla pierwszych wydawnictw. Jeśli od czasów “Ampos” Magrini zaskakiwał bogactwem wyszukiwanych, nowych źródeł dźwięku, to tym razem oparł swoją płytę niemal w całości na syntezatorach, choć nie jest to wcale “pójście na łatwiznę”, bo użył oryginalnego sprzętu radzieckiego (dwóch syntezatorów: AES / Aelita - analogowy i ANS – elektro-optyczny syntezator-gigant Murzina z 1957 roku, czyli jeszcze sprzed epoki tranzystorów, zainstalowany w moskiewskim Muzeum im. Skriabina, który kiedyś wykorzystał już Coil na albumie “ANS”). Zatem są tu niemal tylko dźwięki sztuczne, urozmaicone przez sygnały telemetryczne i zebrane z “internetowego archiwum” Svena Grahna (link wyżej) nagrania rozmów załóg sond i satelit z naziemnymi nawigatorami. Drugą wyraźną zmianą, jest znaczne wyciszenie i wygładzenie brzmień. Od początku twórczość Magriniego dosyć obficie była zabrudzona i zniekształcona różnymi zgrzytami, piskami i szumami podobnymi do różowego hałasu, które stanowiły filtr dla ukrytych na dalszym planie melodii. Tym razem płyta jest znacznie bardziej wygładzona, zredukowaniu uległy zasłaniające szczątki muzyki, dźwiękowe chropowatości i nierówności. No i ostatnia zmiana – rytm. Pojawiał się (sporadycznie) na wcześniejszych albumach, ale tym razem jest go tu już dość dużo, a niektóre utwory, z silnie wyeksponowanymi liniami melodii, śmiało zahaczają o syntetyczny pop.
Razem ze zdjęciami oraz wideoklipem, cała płyta nabrała scjentystycznego charakteru. Niewiele tu dźwięków imitujących podróże w próżni kosmicznej, jest więcej naziemnych, tellurycznych brzmień. Bardzo melodyjnych, nie tak mrocznych jak wcześniej, ale za to bardzo zimnych, sterylnych i intrygująco tajemniczych. Niczego te zmiany nie odebrały muzyce Włocha. Doskonale pasują do całej naukowej oprawy płyty: zdjęć kapsuł i satelitów (którymi została zapełniona cała książeczka), obrazów ćwiczeń astronautów, wnętrz komór próżniowych, matematycznych wyliczeń osiągania stanu nieważkości na krawędziach atmosfery. Osobiście przychodzą mi na myśl słowa astronoma Carla Sagana, który uważał, iż najbardziej fascynujące i zarazem najbardziej tajemnicze są arkana nauki i techniki, zagadki świata naturalnego. Tym wszystkim, którzy podzielają skrajnie naturalistyczne, scjentystyczne zainteresowania, wyżej cenią Clarke'a czy Lema nad bajkami współczesnych modernistów, płyta na pewno trafi w gusta.
Reasumując ten długi traktat - “Kosmodrom” to kolejna wielka płyta Magriniego. Bardzo różniąca się od poprzednich, ale jeśli chodzi o pomysł na stronę dźwiękową i tematyczną, równie wielka co poprzednie. Na osobne wyróżnienie zasługuje też blisko 20 stronicowa książeczka (napisana z zacięciem historyka nauki) o etapach rozwoju rywalizacji o podbój kosmosu ZSRR z USA, o osobie wizjonera, jakim był Ciołkowski oraz o narzędziach “kosmicznego imperializmu”.
Dodam jeszcze, że pierwszy raz (chyba) Bad Sector zrobił też wideoklip. Nie został on zamieszczony na płycie, ale można go pobrać ze strony internetowej BS lub znaleźć na jakimś serwisie z krótkimi filmami. A jest to ilustracja do trzeciego utworu (“June 16, 1963”).
Lista utworów:
1. Energiya [5:10]
2. Telemetry [5:26]
3. June 16, 1963 [4:32]
4. Baikonur [4:37]
5. Extravehicular [5:23]
6. Vjezna [5:08]
7. Orbiter [5:17]
8. Beacon [4:14]
9. April 12, 1961 [5:20]
10. Kosmos [4:36]
www.bad-sector.com
www.myspace.com/badsectorbadsector
Pierwotnie recenzja ukazała się w internetowym magazynie Kaos Ex Machina.
Wydawca: Waystyx Records
Numer katalogowy: WR15
Rok wydania: 2005
Nośnik: CD (limit 795)
Czas na recenzję płyty współczesnego geniusza dźwięku. W 2005 roku ukazało się kolejne, wielkie dzieło Massimo Magriniego. “Kosmodrom” jest płytą, której tematyka poświęcona została jednemu konceptowi – rosyjskim planom podboju kosmosu, a skończone dzieło zostało zadedykowane autorowi owych planów, czyli Konstantemu Ciołkowskiemu.
Dość mocno zmieniło się oblicze Bad Sector. Niektóre zmiany to zupełna nowość dla tego projektu, inne są albo powrotem do idei z wcześniejszych materiałów, albo rozwinięciem znanych już pomysłów. Po pierwsze, zubożeniu uległo instrumentarium, co jest to poniekąd charakterystyczne dla pierwszych wydawnictw. Jeśli od czasów “Ampos” Magrini zaskakiwał bogactwem wyszukiwanych, nowych źródeł dźwięku, to tym razem oparł swoją płytę niemal w całości na syntezatorach, choć nie jest to wcale “pójście na łatwiznę”, bo użył oryginalnego sprzętu radzieckiego (dwóch syntezatorów: AES / Aelita - analogowy i ANS – elektro-optyczny syntezator-gigant Murzina z 1957 roku, czyli jeszcze sprzed epoki tranzystorów, zainstalowany w moskiewskim Muzeum im. Skriabina, który kiedyś wykorzystał już Coil na albumie “ANS”). Zatem są tu niemal tylko dźwięki sztuczne, urozmaicone przez sygnały telemetryczne i zebrane z “internetowego archiwum” Svena Grahna (link wyżej) nagrania rozmów załóg sond i satelit z naziemnymi nawigatorami. Drugą wyraźną zmianą, jest znaczne wyciszenie i wygładzenie brzmień. Od początku twórczość Magriniego dosyć obficie była zabrudzona i zniekształcona różnymi zgrzytami, piskami i szumami podobnymi do różowego hałasu, które stanowiły filtr dla ukrytych na dalszym planie melodii. Tym razem płyta jest znacznie bardziej wygładzona, zredukowaniu uległy zasłaniające szczątki muzyki, dźwiękowe chropowatości i nierówności. No i ostatnia zmiana – rytm. Pojawiał się (sporadycznie) na wcześniejszych albumach, ale tym razem jest go tu już dość dużo, a niektóre utwory, z silnie wyeksponowanymi liniami melodii, śmiało zahaczają o syntetyczny pop.
Razem ze zdjęciami oraz wideoklipem, cała płyta nabrała scjentystycznego charakteru. Niewiele tu dźwięków imitujących podróże w próżni kosmicznej, jest więcej naziemnych, tellurycznych brzmień. Bardzo melodyjnych, nie tak mrocznych jak wcześniej, ale za to bardzo zimnych, sterylnych i intrygująco tajemniczych. Niczego te zmiany nie odebrały muzyce Włocha. Doskonale pasują do całej naukowej oprawy płyty: zdjęć kapsuł i satelitów (którymi została zapełniona cała książeczka), obrazów ćwiczeń astronautów, wnętrz komór próżniowych, matematycznych wyliczeń osiągania stanu nieważkości na krawędziach atmosfery. Osobiście przychodzą mi na myśl słowa astronoma Carla Sagana, który uważał, iż najbardziej fascynujące i zarazem najbardziej tajemnicze są arkana nauki i techniki, zagadki świata naturalnego. Tym wszystkim, którzy podzielają skrajnie naturalistyczne, scjentystyczne zainteresowania, wyżej cenią Clarke'a czy Lema nad bajkami współczesnych modernistów, płyta na pewno trafi w gusta.
Reasumując ten długi traktat - “Kosmodrom” to kolejna wielka płyta Magriniego. Bardzo różniąca się od poprzednich, ale jeśli chodzi o pomysł na stronę dźwiękową i tematyczną, równie wielka co poprzednie. Na osobne wyróżnienie zasługuje też blisko 20 stronicowa książeczka (napisana z zacięciem historyka nauki) o etapach rozwoju rywalizacji o podbój kosmosu ZSRR z USA, o osobie wizjonera, jakim był Ciołkowski oraz o narzędziach “kosmicznego imperializmu”.
Dodam jeszcze, że pierwszy raz (chyba) Bad Sector zrobił też wideoklip. Nie został on zamieszczony na płycie, ale można go pobrać ze strony internetowej BS lub znaleźć na jakimś serwisie z krótkimi filmami. A jest to ilustracja do trzeciego utworu (“June 16, 1963”).
Lista utworów:
1. Energiya [5:10]
2. Telemetry [5:26]
3. June 16, 1963 [4:32]
4. Baikonur [4:37]
5. Extravehicular [5:23]
6. Vjezna [5:08]
7. Orbiter [5:17]
8. Beacon [4:14]
9. April 12, 1961 [5:20]
10. Kosmos [4:36]
www.bad-sector.com
www.myspace.com/badsectorbadsector
Pierwotnie recenzja ukazała się w internetowym magazynie Kaos Ex Machina.
Komentarzy: 0
Komentarze są prowadzone na forum.