Kayno Yesno Slonce "Чакрък (Chakrak)"
Wydawca: Corvus Records
Numer katalogowy: CRVS002
Rok wydania: 2004
Nośnik: CD
Wytwórnia Corvus Records istnieje już pięć lat, ma jednak na swoim koncie wydane tylko cztery materiały. Ta oszczędność w ilości wydawanych płyt rekompensowana jest wysoką jakością ich muzycznej zawartości. Mogłyby się stosować do takiej praktyki wszystkie wytwórnie. Skoro tego nie robią a szef Corvus jak najbardziej, stąd Corvus ma już swoją markę (oczywiście wśród tych, którzy żywo się taką muzyką interesują), a ci pozostali nie, a przynajmniej nie zyskali jej po tak niewielkiej liczbie wydawnictw i ich równym i, w każdym przypadku, wysokim poziomie.
Twórcą muzyki Kayno Yesno Slonce (Jasne Świecące Słońce – tak można chyba przełożyć tę nazwę) jest Veselin Mitov, Bułgar, który stworzył tę płytę w asyście dwóch muzyków grających na instrumentach ludowych: gaidzie – bułgarskich dudach i kavalu – drewnianym, długim flecie charakterystycznym dla muzyki ojczyzny autora. Jest to jego debiut – co mnie zaskakuje, bo owoc jego pracy jest dosyć nietuzinkowy. Dodam od razu, iż w chwili obecnej jest zapowiedziany i bliski wydania kolejny album, również nakładem Corvus Records.
Co prawda z różnych informacji prasowych nie jestem w stanie wywnioskować jak mam poprawnie odbierać koncept tej muzyki – nie wiem czy jest to muzyka poganina, składającego hołd naturze, czy może chrześcijanina zafascynowanego ludową wizją Boga i sacrum oraz prawosławną obrzędowością. Skłaniałbym się, zwłaszcza po obecności chorału bułgarskiego (szkoda, że nie ma dołączonej do płyty żadnej informacji, co to za pieśń), a także, szukając przesłanek poza muzyką, z obecności Kayno Yesno Slonce na składance „Credo in Unum Deum”, że prawdziwa jest raczej ta druga interpretacja. Pomimo własnych wątpliwości z odgadnięciem zamysłu autora dla stworzenia tej płyty, nie mogę zaprzeczyć, że jest to muzyka niezwykle oryginalna.
Forma jest powszechnie znana – długie utwóry, wypełnione różnorodnymi odgłosami zmieszanymi z okazjonalnym brzmieniem instrumentów czy śpiewów. Oryginalna jest za to treść: wielogłosowe i niskie pomruki bułgarskiego chóru Kościoła Prawosławnego oraz ludowe instrumenty Bułgarii – to rzadko spotykane składniki w ambiencie. Razem z nimi wymieszane są znacznie powszechniejsze: odgłosy przyrody ożywionej, różne idiofony i sporadyczne frazy perkusyjne, a także generowane na syntezatorach, leniwie wzbierające fale dźwiękowe, uzupełniając czy wzbogacając te rzadziej spotykane elementy. Jest więc muzyka Kayno Yesno Slonce niezwykle bogata, choć mimo mnogości brzmień i instrumentów, nie jest to „muzyka” wychodząca poza ramy ambientu – nie jest zbyt intensywna, utwory nie uginają się pod ciężarem mnóstwa dźwięków, nie ma na niej brzmieniowego natłoku. Jako że utwory są długie, stąd i rozwój muzyki pozbawiony jest gwałtownych zmian, silnych kontrastów. Dużo też na tej płycie muzyki repetytywnej, ciągłego powtarzania krótkich melodii czy odgłosów, co nadaje płycie relaksacyjnej monotonii. Oprócz tego, że całość przepełniona jest duchem wschodniej sakralności, nie kojarzy się to w ogóle z coraz powszechniej spotykanymi kalkami Lustmord czy Raison d'etre - i to jest właśnie największa atrakcja tej płyty.
Bardzo oryginalne dzieło, brzmiące świeżo i mocno się odróżniające od zdecydowanej większości współczesnego ambientu. Tych których nuży coraz większa ilość płyt niezbyt różniących się między sobą, polecam sięgnąć po „Chakrak”. Mam też nadzieję, że już zapowiedziany, kolejny album, będzie równie ciekawy co ten.
Lista utworów:
1. Задушница (Zadushnitza) [19:18]
2. На заник (Na zanik) [6:01]
3. Константинопол (Konstantinopol) [7:29]
4. Борнона (Bornona) [14:15]
5. Кукуд (Kukud) [2:32]
www.corvusrecords.com
Pierwotnie recenzja ukazała się w internetowym magazynie Kaos Ex Machina.
Wydawca: Corvus Records
Numer katalogowy: CRVS002
Rok wydania: 2004
Nośnik: CD
Wytwórnia Corvus Records istnieje już pięć lat, ma jednak na swoim koncie wydane tylko cztery materiały. Ta oszczędność w ilości wydawanych płyt rekompensowana jest wysoką jakością ich muzycznej zawartości. Mogłyby się stosować do takiej praktyki wszystkie wytwórnie. Skoro tego nie robią a szef Corvus jak najbardziej, stąd Corvus ma już swoją markę (oczywiście wśród tych, którzy żywo się taką muzyką interesują), a ci pozostali nie, a przynajmniej nie zyskali jej po tak niewielkiej liczbie wydawnictw i ich równym i, w każdym przypadku, wysokim poziomie.
Twórcą muzyki Kayno Yesno Slonce (Jasne Świecące Słońce – tak można chyba przełożyć tę nazwę) jest Veselin Mitov, Bułgar, który stworzył tę płytę w asyście dwóch muzyków grających na instrumentach ludowych: gaidzie – bułgarskich dudach i kavalu – drewnianym, długim flecie charakterystycznym dla muzyki ojczyzny autora. Jest to jego debiut – co mnie zaskakuje, bo owoc jego pracy jest dosyć nietuzinkowy. Dodam od razu, iż w chwili obecnej jest zapowiedziany i bliski wydania kolejny album, również nakładem Corvus Records.
Co prawda z różnych informacji prasowych nie jestem w stanie wywnioskować jak mam poprawnie odbierać koncept tej muzyki – nie wiem czy jest to muzyka poganina, składającego hołd naturze, czy może chrześcijanina zafascynowanego ludową wizją Boga i sacrum oraz prawosławną obrzędowością. Skłaniałbym się, zwłaszcza po obecności chorału bułgarskiego (szkoda, że nie ma dołączonej do płyty żadnej informacji, co to za pieśń), a także, szukając przesłanek poza muzyką, z obecności Kayno Yesno Slonce na składance „Credo in Unum Deum”, że prawdziwa jest raczej ta druga interpretacja. Pomimo własnych wątpliwości z odgadnięciem zamysłu autora dla stworzenia tej płyty, nie mogę zaprzeczyć, że jest to muzyka niezwykle oryginalna.
Forma jest powszechnie znana – długie utwóry, wypełnione różnorodnymi odgłosami zmieszanymi z okazjonalnym brzmieniem instrumentów czy śpiewów. Oryginalna jest za to treść: wielogłosowe i niskie pomruki bułgarskiego chóru Kościoła Prawosławnego oraz ludowe instrumenty Bułgarii – to rzadko spotykane składniki w ambiencie. Razem z nimi wymieszane są znacznie powszechniejsze: odgłosy przyrody ożywionej, różne idiofony i sporadyczne frazy perkusyjne, a także generowane na syntezatorach, leniwie wzbierające fale dźwiękowe, uzupełniając czy wzbogacając te rzadziej spotykane elementy. Jest więc muzyka Kayno Yesno Slonce niezwykle bogata, choć mimo mnogości brzmień i instrumentów, nie jest to „muzyka” wychodząca poza ramy ambientu – nie jest zbyt intensywna, utwory nie uginają się pod ciężarem mnóstwa dźwięków, nie ma na niej brzmieniowego natłoku. Jako że utwory są długie, stąd i rozwój muzyki pozbawiony jest gwałtownych zmian, silnych kontrastów. Dużo też na tej płycie muzyki repetytywnej, ciągłego powtarzania krótkich melodii czy odgłosów, co nadaje płycie relaksacyjnej monotonii. Oprócz tego, że całość przepełniona jest duchem wschodniej sakralności, nie kojarzy się to w ogóle z coraz powszechniej spotykanymi kalkami Lustmord czy Raison d'etre - i to jest właśnie największa atrakcja tej płyty.
Bardzo oryginalne dzieło, brzmiące świeżo i mocno się odróżniające od zdecydowanej większości współczesnego ambientu. Tych których nuży coraz większa ilość płyt niezbyt różniących się między sobą, polecam sięgnąć po „Chakrak”. Mam też nadzieję, że już zapowiedziany, kolejny album, będzie równie ciekawy co ten.
Lista utworów:
1. Задушница (Zadushnitza) [19:18]
2. На заник (Na zanik) [6:01]
3. Константинопол (Konstantinopol) [7:29]
4. Борнона (Bornona) [14:15]
5. Кукуд (Kukud) [2:32]
www.corvusrecords.com
Pierwotnie recenzja ukazała się w internetowym magazynie Kaos Ex Machina.
Komentarzy: 0
Komentarze są prowadzone na forum.