najmocniej...dłoń zatrzasnąć...
aż po opuszki palców...
z chwili sok wycisnąć..
nie patrząc na bywalców...
schwytać to-co dane..
wyciągnąć kwit-esencję...
a to-co zmarnowane...
pamiętać jako lekcję...
słowa wypowiadać...
spokojnym-cichym krzykiem...
przestrzeń każdą zbadać....
niech ból-będzie nawykiem....
to- co ludzkie czynić..
choć to nie regułą...
o wszystkim można śnić...
i okryć to cenzurą....
tak wlasciwie...to nie nadałam ostatecznego tytułu dla tego wiersza.....
bo w sumie uwazam ze jest beznadziejny...ale co tam :P beznadziejne wiersze tez sie czasem czyta:P
[wiersz] lekcja
Moderator: Moderatorzy
Ja się tylko tak zastanawiam czemu mają służyć te myślniki. Jeśli to zabieg artystyczny, to (nie obrażając) niezbyt udolnie wykonany. Jeśli mam być szczera to nie zachwycił mnie ten wiersz. Jeśli mogę coś zasugerować, proponuję mniej dosłownie i bez rymów "częstochowskich" ;)
Pozdrawiam i pisz dalej
Pozdrawiam i pisz dalej