[wiersz] korozja dziewiczego piękna

Tutaj można poczytać twórczość naszych użytkowników.

Moderator: Moderatorzy

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
SerpentOria
Posty: 14
Rejestracja: 28-07-2004, 21:43
Lokalizacja: Transylvania, Castle Orvietan

[wiersz] korozja dziewiczego piękna

Post autor: SerpentOria »

korozja dziewiczego piękna

na zgniłych strunach cytry bogów
zaklęta niepewność kryształu
snem mąci rozkosz bez-umiaru
pieszczoną w martwicy oddechów

wśród jałowych tęsknot nokturnów
zwiędła jaskrawość koszmaru
gniew spija słodycz nie-banału
kwitnącą w żywicy grzechów

piękno indolencji dziewiczej
w zachwycie dla ciemności jąder
skorodowało w myśli dzikiej

ogniem lodowatych wspomnień
dla abominacji uroku
oddając hołd w liturgii mroku
Awatar użytkownika
Kawa
Posty: 24
Rejestracja: 21-11-2004, 15:09
Lokalizacja: Namysłów

Post autor: Kawa »

CZemu wszyscy piszą tak mrocznie i patetycznie.
Awatar użytkownika
SerpentOria
Posty: 14
Rejestracja: 28-07-2004, 21:43
Lokalizacja: Transylvania, Castle Orvietan

Wiersze podniosle

Post autor: SerpentOria »

arystokratyczny mrok jest pelen patosu, podnioslosc nie jest zla - to chrzescijanski poglad, ktory rodzi kolejne pokolenia unizonych... a przeciez "Czlowiek" to brzmi dumnie!

SerpentOria
http://serpentoria.tk
Awatar użytkownika
Kawa
Posty: 24
Rejestracja: 21-11-2004, 15:09
Lokalizacja: Namysłów

Post autor: Kawa »

Może i nie jest zła, ale nie dla poezji.

[ Dodano: 24-01-05, 00:44 ]
A te mroczne wiersze stają się monotematyczne. Ciągle tylko mrok, mrok, mrok...
ODPOWIEDZ