Proszę zostań jeszcze przez moment...
Uśmiechnij się do mnie chociaż jeszcze raz...
Podaj mi Twe piękne i jakże delikatne dłonie...
Spójżmy sobie w oczy ten ostani raz...
A teraz tak bardzo myślę o Tobie...
Całując Twe usta nie widząc Ciebie...
Czując Twój oddech na mych piersiach...
Czując Twe ciepło w moim sercu...
Życie moje tak bardzo się zmieniło...
Zobaczyłam z Tobą wiele innych barw...
Serce me zaczeło się znowu śmiać...
Otworzyłeś mi szeroko drzwi na ten świat...
A te szczęście, które spotkałam jest tak duże...
Że na nie brakuje tych właściwych zdań...
I to co chciałabym właśnie powiedzieć..
Zmieniłoby ten nasz cały świat...
Pamiętaj!!
A życie jest jak słodka czekolada...
Nęci kubki smakowe naszych uczuć..
I jak słodka czekolada..
Nie pozwala jeść się w samotności..
Biała
Owocowa
Toffi
Staje się kaskadą wyborów...
Pytanie: Czy można żyć w samotności?
[wiersz] We dwoje łatwiej coś zmienić..
Moderator: Moderatorzy
-
black-is-white
- Posty: 9
- Rejestracja: 02-08-2004, 21:06
- Lokalizacja: Skoczów
Bez obrazy, ale wypowiedzi czternastolatków na temat samotności nie są chyba zbyt poważne. Sam jestem nieco starszy a nie czuje sie kompetentny do wypowiadania sie o wpływie samotności na życie... Chciałbym za to usłyszec opinie kogos, kto w samotnosci przeżył już jakiś czas. Ja znam jej smak dopiero od paru miesiecy i jeszcze jakos nie doskwiera...
-
black-is-white
- Posty: 9
- Rejestracja: 02-08-2004, 21:06
- Lokalizacja: Skoczów
..
Czasem osoby młode mają wieksze doświadczenie w zyciu niż 50-latkowie.
Jeżeli chodzi o samotność, nie musi ona być tylko kierowana do "miłości"..
Zdarza się, że ludzie nie mają nikogo. Jak wtedy maja sobie radzić we mgle nie zrozumienia i nie doceniania?
Jeżeli chodzi o samotność, nie musi ona być tylko kierowana do "miłości"..
Zdarza się, że ludzie nie mają nikogo. Jak wtedy maja sobie radzić we mgle nie zrozumienia i nie doceniania?