I znów o blasku księżyca
gdy swiat okrywa gęsta mgła,
budzi się moja potępiona dusza.
Wstaję więc i idę Ścieżkami Śmierci,
tak od setek już lat.
Ziemią przesiąkniętą krwią
i głosami niewinnych dusz...
Wiatr wieje mi piaskiem w oczy
i czuję TO życie.
Czuję krew,
słodką, czystą i ciepłą.
Kropla po kropli
zanurzam się w Jej bezgranicznej ekstazie.
Zabieram wszystko,
wiedzę, duszę i życie...
Jeszcze ostatnie spojrzenie,
martwy krzyk i cisza.....
Teraz idę szukać Ciebie! (Śmiertrlniku)
[wiersz] Egzystencja wampira
Moderator: Moderatorzy
- Villema (vamp.)
- Posty: 14
- Rejestracja: 16-02-2005, 19:46
- Lokalizacja: z Otchłani Nocy