Wyziew nienawiści czarnej niczym krzyże pajęcze ,
adrenalina tłocząca się w umysle, czekająca na wybuch
,krew w mych żyłach niczym owoc fermentuje , dociera tunelem do serca skąd
krzykiem wychodzi przez me usta.Mój miecz niczym zasymilowany
przez ma reke ktora wpaja mu lekcje złości czeka na zaspokojenie głodu.
Stoję w szergu martwych dusz, rycerskich zmor.Za mna konnica ,przedemną wróg.
Jak Anioł który upada coraz bardziej w swych ochydztwach tnę dalej ostrzem ...
w jakiejś bitwie której celu nawet nie znam ...
[wiersz] krzyże pajęcze
Moderator: Moderatorzy