Przez okono mych wspomnień wyglądam
Wieczór już
Wiatr zasłony kołysze
Wśród krótkich uczuć burz
Wciąż ciebie szukam
Tylko ciebie słyszę...
I zawsze to tak samo się kończy
Zamykam oczy stojąc nad mogiłą
I słyszę twe słowa ostatnie
"nic nas nie rozłączy..."
mi równiez się wiersz podoba a co do banalności to bez przesady:P chociaż na portalach poetyckich na których bywam takowe wiersze są mocno krytykowane własnie za banalność, sama dostałam nie raz baty za taką nastrojową poezję:)
A to być może dlatego, że jak ktos nie pisze w stylu Szymborskiej czy Miłosza to jest odrazu równany z ziemią. Liczy się to co jest na topie. Zauważcie, kto cały czas zgarnia wszystkie nagrody za poezję? A wcale nie jest to takie rewelacyjne - poprostu dobrze się sprzedaje...
Tu raczej chodzi o treść i klimat:/ obecnie neguje się wiersze pisane językiem romantyków czy poetów choćby z okresu Młodej Polski, krytykuje się wiersze, które są mroczne i gotyckie takie wiersze nazywa się właśnie banalnymi i zahaczającymi o grafomanię:/ no, ale cóż są też ludzie, którzy takie wiersze lubią i jest, dla kogo pisać:)