Moonspell - Wolfheart (1995)

Dział, który daje wam możliwosc wypowiedzenia się na temat recenzji, które są tutaj zamieszczane.

Moderator: Moderatorzy

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
DeadMoon^
Posty: 196
Rejestracja: 16-04-2004, 13:51
Lokalizacja: Rzeszow/Zd-Wola

Moonspell - Wolfheart (1995)

Post autor: DeadMoon^ »

Zacznijmy od początku. Moonspell to portugalski zespół, założony przez Aresa (gitara basowa) oraz Fernando Ribeiro (wokal), który zaistniał na samym początku swojej działalnosci pod nazwą Morbid God.
Zadebiutowali na scenie black metalowej demem "Anno Satanae", a później, dojrzałym albumem "Under The Moonspell".
"Wolfheart" został nagrany w 1995 i nie skłamię jeśli powiem, że do tej pory w całej mojej dyskografii jest to dla mnie album numer 1, który właściwie ukształtował moje gusta muzyczne. Nie będę dodawał nic więcej bo odczucia związane właśnie z "Wilczym Sercem", gdybym musiał je opisywać zajęby zbyt dużo.
Moonspell na "Wolfheart" prezentuje melodyjny doom/black metal z elementami folku.
Pierwszy utwór to "Wolfshade" (...A Werewolf Masquarade), długa przepiękna wręcz symfonia o miłości
i zdradzie, później epickie i smutne "Love Crimes", "...Of Dream And Drama", rytmiczne i trzymające w napięciu - szybka i wściekła podróż, która kończy się spokojnym "Lua D'inverno", po którym z koleji następuje folkowa "Trebaruna", utwór wręcz można się pokusić o stwierdzenie "skoczny".
Dalej po koleji mroczna i ciężka "Vampiria", przepiękne, balladowe "An Erotic Alchemy" i wreszcie chyba sztandarowy utwór, z którym do końca świata Moonspell będzie kojarzony - "Alma Mater", ukochany przez fanów i zawsze najbardziej wyczekiwany na koncertach, blackowy akcent na płycie, choćby ze względu na słowa. Piękna "Matce Żywicielce" dodaje refren, zaśpiewany w ojczystym języku muzyków.
Na digipacku, wydanym w Polsce później znalazł się dodatkowy utwór - "Ataegina", typowo folkowy, w całości zaśpiewany po portugalsku.

"Wolfheart" to drapieżność i melancholia, monumentalność i nostalgia, miłość i nienawiść, spokój i szaleństwo... Wyjące, genialne riffy Ricardo Amorima, pulsujący bass Aresa, delikatne partie klawiszowe Pedro Paixao, perkusja Mike'a, zmieniający się od growlingu do recytacji śpiew Fernando i chórki w wykonaniu Brigit Zacher - to wszystko kształtuje magię i urok "Wilczego Serca".

Jeśli do tej pory nie słyszeliście "Wolfheart'a" (w co wątpię), to nie ma na co czekać! Album odcisnął niewątpliwie piętno na łonie sceny muzyki "alternatywnej" (jak ja nienawidzę tego słowa)...



"You've no mother to feed you
or to lick your so deep wounds
nor Earth where to lay your timid crown
You've suffered by your father
and even the Moon lies to you
When she shines..." - "...Of Dream And Drama"


CD 1
1. WOLFSHADE [07:43]
2. LOVE CRIMES [07:33]
3. ...OF DREAM AND DRAMA [03:58]
4. LUA D´INVERNO [01:48]
5. TREBARUNA [03:29]
6. VAMPIRIA [05:35]
7. AN EROTIC ALCHEMY [08:05]
8. ALMA MATER [05:37]
Załączniki
Moonspell - Wolfheart.jpg
Moonspell - Wolfheart.jpg (23.21 KiB) Przejrzano 7737 razy
Awatar użytkownika
Shamoth
Posty: 418
Rejestracja: 05-07-2004, 17:39
Lokalizacja: Bartenstein

Post autor: Shamoth »

Chyba podzielę Twoje zdanie. Dla mnie Moonspell - WOLFHEART jest albumem bardzo wartościowym.
To był początek mojej wędrówki po wampiryźmie i melancholii.
Choć album nagrany został w 1995 to usłyszałem go dopiero zimą 1996. Zostałem zaczarowany księżycową magią.
Później było gorzej. Irreligious też wypas.
Produkcja ostatnia może być ale wolfheart i tak zostanie w mym sercu najbliżej.
Thx
Awatar użytkownika
Ćma
Posty: 292
Rejestracja: 01-07-2004, 15:46
Lokalizacja: Wrocław

Post autor: Ćma »

hmmm... Wolfheart na pewno jest najpopularniejszym albumem wśród całego dorobku Moonspell'u i oczywiście szalenie mi sie podoba, jednak (być może przez jakiś rodzaj sentymentu) bardziej podoba mi się Sin-Pecado. To moim zdaniem najpiękniejszy album tego zespołu!!! :]
Awatar użytkownika
Gakasha
Posty: 153
Rejestracja: 04-04-2005, 13:29

Post autor: Gakasha »

Shamoth pisze:Chyba podzielę Twoje zdanie. Dla mnie Moonspell - WOLFHEART jest
....

Ja podzielam je w całości, to wspaniały album. Pozycja wręcz obowięzkowa.
ODPOWIEDZ