Tarja Turunen - Henkays Ikuisuudesta (2006)
Moderator: Moderatorzy
- Aaricia_de_Goth
- Redaktor
- Posty: 810
- Rejestracja: 13-08-2004, 20:35
- Lokalizacja: Scunthorpe UK
Tarja Turunen - Henkays Ikuisuudesta (2006)
W muzyce, jak w całej sztuce, są artyści, znakomici twórcy z wizją oraz rzemieślnicy, znający się doskonale na swoim fachu, którzy potrzebują pokierowania, dotknięcia mistrza, by ich wysiłek można było zaliczyć do sztuki .Zostawieni sami sobie nie są w stanie stworzyć nic godnego uwagi,są jak dzieci błądzące we mgle nijakości, przeciętniactwa, ich zdolności nie rozwiną się należycie i nie są w stanie zapewnić emocji, które uwalnia dopiero ręka mistrza.
Tarja Turunen, fińska diva zaistniała dzięki Nightwish wpasowuje się doskonale w drugą kategorię, jest wręcz książkowym tego przykładem.
Wydana niedawno solowa płyta eks-wokalistki słynnego Nightwish, zatytułowana ’Henkays Ikuisuudesta’ objawiła fakt, który podejrzewałam od dawna. Piękna Tarja nie ma za wiele do zaoferowania, prócz skali głosu, doskonałego warsztatu i urody fizycznej. Przyjrzyjmy się płycie.
Album zawiera 14 utworów, wykonywanych zarówno w języku angielskim i fińskim. Płyta nagrana bez zupełnego konceptu, myśli przewodniej, tematu, za klamrę spinającą trzeba uznać... głos wokalistki. To jedyny pozytywny aspekt tej składanki – doskonały warsztat śpiewającej. Utwory – miałkie balladki z popowym podkładem, mdłe do bólu, infantylne, doskonałe na festiwal Sam Remo i Eurowizję. By zapełnić płytę , oraz z okazji świąt uraczono słuchaczy także kolędami ( !!) oraz standardową ‘Ave Mariją’. W ten sposób otrzymaliśmy ‘aż’ 14 utworów, z których nic nie wynika, nic nie wzrusza, na dodatek po świętach płyta traci świeżość. Nawet nie będę omawiać osobno tych ‘dzieł’ , gdyż co wrażliwsi słuchacze mogliby nie wytrzymać do końca czytania tego krótkiego omówienia.
Płyta jest totalną porażką, dowodzi jasno, że Tarja, jako artystka nie ma zadnej wizji,pomysłu, nie jest twórcą, a jedynie odtwórcą. Jako odtwórca sprawdzała się doskonale w Nightwish, to było jej miejsce, jej czas. Jako solowa wokalistka nie ma nic do przekazania, tonie w bezmiarze prostoty i beznadziejności wyśpiewując żenujące kawałki do prostych popowych melodyjek. Dno dna.
Utwory;
01. Kuin Henkays Ikuisuutta [ 04:33 ]
02. You Would Have Loved This [ 04:00 ]
03. Happy New Year [ 04:12 ]
04. En Etsi Valtaa, Loistoa [ 03:30 ]
05. Happy Christmas (War Is Over) [ 04:36 ]
06. Varpunen Jouluaamuna [ 03:29 ]
07. Ave Maria [ 06:16 ]
08. The Eyes Of A Child [ 04:27 ]
09. Mykit Nukkuu Lumiset [ 04:18 ]
10. Jo Joutuu Ilta [ 03:12 ]
11. Marian Poika [ 03:33 ]
12. Magnificat: Quia Respexit [ 03:38 ]
13. Walking In the Air [ 04:41 ]
14. Jouluyo, Juhlayo [ 03:47
ocena: 1/10
Tarja Turunen, fińska diva zaistniała dzięki Nightwish wpasowuje się doskonale w drugą kategorię, jest wręcz książkowym tego przykładem.
Wydana niedawno solowa płyta eks-wokalistki słynnego Nightwish, zatytułowana ’Henkays Ikuisuudesta’ objawiła fakt, który podejrzewałam od dawna. Piękna Tarja nie ma za wiele do zaoferowania, prócz skali głosu, doskonałego warsztatu i urody fizycznej. Przyjrzyjmy się płycie.
Album zawiera 14 utworów, wykonywanych zarówno w języku angielskim i fińskim. Płyta nagrana bez zupełnego konceptu, myśli przewodniej, tematu, za klamrę spinającą trzeba uznać... głos wokalistki. To jedyny pozytywny aspekt tej składanki – doskonały warsztat śpiewającej. Utwory – miałkie balladki z popowym podkładem, mdłe do bólu, infantylne, doskonałe na festiwal Sam Remo i Eurowizję. By zapełnić płytę , oraz z okazji świąt uraczono słuchaczy także kolędami ( !!) oraz standardową ‘Ave Mariją’. W ten sposób otrzymaliśmy ‘aż’ 14 utworów, z których nic nie wynika, nic nie wzrusza, na dodatek po świętach płyta traci świeżość. Nawet nie będę omawiać osobno tych ‘dzieł’ , gdyż co wrażliwsi słuchacze mogliby nie wytrzymać do końca czytania tego krótkiego omówienia.
Płyta jest totalną porażką, dowodzi jasno, że Tarja, jako artystka nie ma zadnej wizji,pomysłu, nie jest twórcą, a jedynie odtwórcą. Jako odtwórca sprawdzała się doskonale w Nightwish, to było jej miejsce, jej czas. Jako solowa wokalistka nie ma nic do przekazania, tonie w bezmiarze prostoty i beznadziejności wyśpiewując żenujące kawałki do prostych popowych melodyjek. Dno dna.
Utwory;
01. Kuin Henkays Ikuisuutta [ 04:33 ]
02. You Would Have Loved This [ 04:00 ]
03. Happy New Year [ 04:12 ]
04. En Etsi Valtaa, Loistoa [ 03:30 ]
05. Happy Christmas (War Is Over) [ 04:36 ]
06. Varpunen Jouluaamuna [ 03:29 ]
07. Ave Maria [ 06:16 ]
08. The Eyes Of A Child [ 04:27 ]
09. Mykit Nukkuu Lumiset [ 04:18 ]
10. Jo Joutuu Ilta [ 03:12 ]
11. Marian Poika [ 03:33 ]
12. Magnificat: Quia Respexit [ 03:38 ]
13. Walking In the Air [ 04:41 ]
14. Jouluyo, Juhlayo [ 03:47
ocena: 1/10
- Załączniki
-
- 200px-Tarjacover.jpg (6.33 KiB) Przejrzano 18141 razy
- Inchabod_Crane
- Posty: 27
- Rejestracja: 30-08-2006, 11:33
- Aaricia_de_Goth
- Redaktor
- Posty: 810
- Rejestracja: 13-08-2004, 20:35
- Lokalizacja: Scunthorpe UK
- Gothycka Mucha
- Moderator
- Posty: 1152
- Rejestracja: 18-07-2004, 17:07
- Lokalizacja: Miasto Kominów
- Aaricia_de_Goth
- Redaktor
- Posty: 810
- Rejestracja: 13-08-2004, 20:35
- Lokalizacja: Scunthorpe UK
Mnie również żal, bo jednak miałam nadzieje, że coś pozytywnego znajdę na tej płycie, w koncu wokalistka nie jest nieopierzoną debiutantką. Nie liczyłam na cuda , ale coś na miarę 'Leaving you for me' z M.Kesici, ot wpadające w ucho miłe melodie. Niestety nie da się tego powiedzieć o tymże potworku. Oczywiście jeśli ktoś ma inne zdanie chętnie się zapoznam , może pod wpływem odpowiednich argumentów spojrzę inaczej na owo "dzieło".
Znalazłem próbki na myspace:
http://www.myspace.com/tarjaturunenislove
http://www.myspace.com/tarjassturunen
Muzyka prezentowana przez Tarję solo ma w sobie dynamikę rozdeptanego kota. Porażka na całej linii to jest dobre dla fanów soulu i Witney Houston, a nie Nightwisha. No tragedia po prostu, tfu, tfu, tfu, jestem zdegustowany, nie mogę się jeszcze otrząsnąć.
http://www.myspace.com/tarjaturunenislove
http://www.myspace.com/tarjassturunen
Muzyka prezentowana przez Tarję solo ma w sobie dynamikę rozdeptanego kota. Porażka na całej linii to jest dobre dla fanów soulu i Witney Houston, a nie Nightwisha. No tragedia po prostu, tfu, tfu, tfu, jestem zdegustowany, nie mogę się jeszcze otrząsnąć.