Owszem i dlatego niespecjalnie przypadło mi do gustu ;) Nie jestem zwolenniczką definiowania miłości i innych uczuć bo to nakłada na nie pewne ramy. Poza tym moim zdaniem nie ma dwóch osób, które odczuwają miłość w ten sam sposób i dlatego nie ma większego sensu szukanie czy tworzenie jej definicji. Nie bardzo wiem dlaczego Twoim zdaniem większość ludzi nie rozumie czym jest prawdziwe uczucie. No chyba, że słyszeli jedynie tą definicję, którą podałeś...wówczas faktycznie mogą czuć się trochę skołowani. ;)ahenathon pisze:Miłość to tylko odmiana egocentryzmu. Ale prawdziwe uczucie, którego nie rozumie więkrzość ludzkości to świadectwo prawdziwego rozwoju duchowego wynikającego z postępu cywilizacyjnego na polu emocjonalnym. Zabrzmiało jak z książki co?
Jakie kobiety/jacy faceci wam sie podobaja...
Moderator: Moderatorzy
Zatem jesteś cudownym zwieńczeniem 6.000 letniego rozwoju cywilizacji na polu emocjonalnym i duchowym. Wyprzedzasz większość ludzkości, która, okazuje się, umie kochać, ale nie wie co to miłość.ahenathon pisze:Ale prawdziwe uczucie, którego nie rozumie więkrzość ludzkości to świadectwo prawdziwego rozwoju duchowego wynikającego z postępu cywilizacyjnego na polu emocjonalnym.
Pogratulować i pozazdrościć.
Przeintelektualizowany bełkot (ale za to najnajtwojszy).
:/ahenathon pisze:Uważam się za wystarczająco dojzałego człowieka by gdy coś nie pasuje do mojej wizji świata lub poprostu mnie denerwuje, olać to bo inne reakcje mogły by w różny sposób zaszkodzić mojemu zdrowiu.Athe pisze:...Skoro samemu zdarza Ci się nie być tolerancyjnym wobec ludzi czy sytuacji, to w wymaganiu wielkiej ilości tolerancji od innych jest chyba coś z hipokryzji.
Pokrętny masz rozumek, nie ma co.
W twoim odczuciu są one nakładane. W moim nie. Zrozum, to tylko takie moje luźne myśli. Jeśli się z nimi nie zgadzasz to dobrze świadczy o tobie bo masz własne zdanie. Osobiście uważam, że miłość to tylko odpowiedni skład chemiczny w organizmie i nic w niej boskiego ani kosmicznego. Chociaż takie daje wrażenia.Athe pisze:Owszem i dlatego niespecjalnie przypadło mi do gustu ;) Nie jestem zwolenniczką definiowania miłości i innych uczuć bo to nakłada na nie pewne ramy...ahenathon pisze:Miłość to tylko odmiana egocentryzmu. Ale prawdziwe uczucie, którego nie rozumie więkrzość ludzkości to świadectwo prawdziwego rozwoju duchowego wynikającego z postępu cywilizacyjnego na polu emocjonalnym. Zabrzmiało jak z książki co?
Popatrz na ilość rozwodów. Na stopień emocjonalnego rozwoju ludzi i powiedz co widzisz. Ja widzę, że ludzkość idzie w złym kierunku jak dla mnie. W stronę dezintegracji kulturalnej i co za tym idzie emocjonalnej. Może to jest potrzebne w erze globalizacji. Ja się do tego nie przyczynie.Athe pisze:...Nie bardzo wiem dlaczego Twoim zdaniem większość ludzi nie rozumie czym jest prawdziwe uczucie...
Tak. Jestem w prostej linii potomkiem Sumeryjczyka, który zapoczątkował rozwój emocjonalny :) Może pochopnie oceniasz mój wywód.Saga pisze: Zatem jesteś cudownym zwieńczeniem 6.000 letniego rozwoju cywilizacji na polu emocjonalnym i duchowym. Wyprzedzasz większość ludzkości, która, okazuje się, umie kochać, ale nie wie co to miłość.
Pogratulować i pozazdrościć.
Owszem. Też tak myślę :)Saga pisze::/ahenathon pisze: Uważam się za wystarczająco dojzałego człowieka by gdy coś nie pasuje do mojej wizji świata lub poprostu mnie denerwuje, olać to bo inne reakcje mogły by w różny sposób zaszkodzić mojemu zdrowiu.
Pokrętny masz rozumek, nie ma co.
Ja nie twierdzę, że miłość to coś boskiego czy pochodzącego z kosmosu. Szczerze mówiąc nie wiem skąd się bierze czy skąd pochodzi, ale twierdzenie, że jest to tylko skład chemiczny jest dla mnie zbytnim uproszczeniem. Oczywiście każdy postrzega miłość po swojemu i również na tym polega jej niezwykłość.ahenathon pisze:W twoim odczuciu są one nakładane. W moim nie. Zrozum, to tylko takie moje luźne myśli. Jeśli się z nimi nie zgadzasz to dobrze świadczy o tobie bo masz własne zdanie. Osobiście uważam, że miłość to tylko odpowiedni skład chemiczny w organizmie i nic w niej boskiego ani kosmicznego. Chociaż takie daje wrażenia.
Coś mi się zdaje, że jesteś pesymistą. Ja wręcz odwrotnie i nie widzę żadnej emocjonalnej dezintegracji. Rozwody? Są...nie zaprzeczam, ale czy jest ich aż tak dużo? (mam tu na myśli życie codzienne, a nie rąbnięty Hollywood ;)) Uważam, że takie uogólnianie jest krzywdzące. To że świat nieuchronnie prze naprzód nie oznacza zaraz kulturalnego i emocjonalnego rozpadu i rozkładu.ahenathon pisze:Popatrz na ilość rozwodów. Na stopień emocjonalnego rozwoju ludzi i powiedz co widzisz. Ja widzę, że ludzkość idzie w złym kierunku jak dla mnie. W stronę dezintegracji kulturalnej i co za tym idzie emocjonalnej. Może to jest potrzebne w erze globalizacji. Ja się do tego nie przyczynie.
Prawda. Jednak z racji tego, że jestem ewidentnym pesymistą mam trochę inne zdanie o drodze, którą kroczy ludzkość. Oczywiśćie w każdym zakątku ziemi jest ona trochę inna ponieważ aż taką globalną wioską nie jesteśmi. Niemniej w moich oczach świat dąży do zagłady a mój nastrój staje się jeszcze bardziej nie do zniesienia dla ludzi mnie otaczających. Ja odrzywam wtedy.
- tristancandance
- Posty: 391
- Rejestracja: 02-01-2007, 22:22
- Lokalizacja: Poznań
AAAAAAAAA!!! Już lecę za dom schron przeciwatomowy budować;)ahenathon pisze:Niemniej w moich oczach świat dąży do zagłady
No co ty stary. Jest coraz lepiej.
Proszę, proszę - dyskusja na temat urody i przymiotów mężczyzn (wolę to słowo od "faceta") i kobiet zeszła na boczny tor - czyli zagładę cywilizacji;)
Zgadzam się. Poza tym wzrost liczby rozwodów (czyli niestalość ludzi) może właśnie oznaczać (podkreślam - MOŻE) to, że ludzie częściej się kierują miłością/uczuciami. A nie konwenansami w stylu "że tak wypada" i "trzeba być ze sobą do końca życia choćby nie wiem co". Nie ma chyba nic złego w byciu z kilkoma osobami po kolei?Athe pisze:Ja wręcz odwrotnie i nie widzę żadnej emocjonalnej dezintegracji. Rozwody? Są...nie zaprzeczam, ale czy jest ich aż tak dużo? (mam tu na myśli życie codzienne, a nie rąbnięty Hollywood ;))
Bosz, ale ja jestem zepsuty i cyniczny;)
Nie trzeba. To niepotwierdzony jeszcze njus więc niema się co martwić na zapas.tristancandance pisze:Już lecę za dom schron przeciwatomowy budować;)
Albo z kilkoma na raz. Często dwie lub trzy dziewczyny (wolę to słowo od "kobieta") wywołują u nmie tak samo mocne emocje na raz i co mam robić? Obdażam je jednakowym uczuciem w tej samej chwili. Kieruję się uczuciem a nie konwenansami.tristancandance pisze:Nie ma chyba nic złego w byciu z kilkoma osobami po kolei?
Odżywasz wtedy gdy stajesz się nieznośny dla otaczających Cię ludzi??? Chyba tego tak do końca nie pojmuję. :|ahenathon pisze:Niemniej w moich oczach świat dąży do zagłady a mój nastrój staje się jeszcze bardziej nie do zniesienia dla ludzi mnie otaczających. Ja odrzywam wtedy.
Taaa...gorzej jak każda z nich się dowie, że jest obdarzana jednakowym uczuciem co dwie pozostałe. ;) Szczerze mówiąc mnie się taka sytuacja nigdy w życiu nie zdarzyła. Nie miałam problemów z wyborem gdy pojawiał się ktoś nowy. Poza tym cenię sobie uczciwość w związku. Co innego zostawić partnera dla kogoś nowego, a co innego go okłamywać. No chyba że wyłożyłbyś wszystkim trzem kawę na ławę, a one by na to przystały. :Pahenathon pisze:Albo z kilkoma na raz. Często dwie lub trzy dziewczyny (wolę to słowo od "kobieta") wywołują u nmie tak samo mocne emocje na raz i co mam robić? Obdażam je jednakowym uczuciem w tej samej chwili. Kieruję się uczuciem a nie konwenansami.
Nie tak. Ja poprostu lubię mieć doła. On mnie napędza i to nie taki zwykłyAthe pisze:Odżywasz wtedy gdy stajesz się nieznośny dla otaczających Cię ludzi??? Chyba tego tak do końca nie pojmuję. :
dół, którego przedawkowanie prowadzi do autodestrukcji. To sposób na przetrwanie. Gdybym nie miał doła to moja twórczość była by nie atrakcyjna dla mnie. Chyba zamotałem.
Ja też jestem uczciwy ale nigdzie nie napisałem, że wchodzę z nimi w jaką kolwiek interakcje. Taki stan rzeczy nie został jeszcze przezemnie dokońca opanowany i czuję się wtedy zagubiony bo niechcem urazić żadnej z nich. Wolę więc tradycyjne związki. Na razie. Jestem młody i wszystko przedemną. :)Athe pisze:Poza tym cenię sobie uczciwość w związku. Co innego zostawić partnera dla kogoś nowego, a co innego go okłamywać. No chyba że wyłożyłbyś wszystkim trzem kawę na ławę, a one by na to przystały. :P
- tristancandance
- Posty: 391
- Rejestracja: 02-01-2007, 22:22
- Lokalizacja: Poznań
Aaaa. Dzieciak z Ciebie;)))ahenathon pisze:Często dwie lub trzy dziewczyny (wolę to słowo od "kobieta")
Ok. I dobrze że się przyznajesz. Zresztą prawie każdy tak ma, tylko nie każdy się przyzna. Można kochać kilka osób na raz ( czasem niestety -ahenathon pisze:Często dwie lub trzy dziewczyny (wolę to słowo od "kobieta") wywołują u nmie tak samo mocne emocje na raz i co mam robić? Obdażam je jednakowym uczuciem w tej samej chwili. Kieruję się uczuciem a nie konwenansami.
bo co zrobić jak wszystkie "miłośc" są nieszczęśliwe? ).
Gratulacje;) Większość ludzi ma problemy z takimi sytuacjami i wyborem - stąd np tzw zdrady (ale nie tylko stąd).Athe pisze:Nie miałam problemów z wyborem gdy pojawiał się ktoś nowy.
Heh, może poligamię przywrócimy? A najlepiej to promiskuityzm płciowy;))))) Ja tam jestem za.Athe pisze:Taaa...gorzej jak każda z nich się dowie, że jest obdarzana jednakowym uczuciem co dwie pozostałe. ;)
A teraz zupełnie na temat - Czeszki i Polki najładniejsze;)
Ja też;)ahenathon pisze:Ja też jestem uczciwy
- tristancandance
- Posty: 391
- Rejestracja: 02-01-2007, 22:22
- Lokalizacja: Poznań
Z drugiej strony takie sytuacje kiedy ciężko się zdecydować na któregoś z partnerek/partnerów mogą się pojawić w najmniej spodziewanym momencie życia. Wiec nigdy nie mów nigdy;) Chociaż oczywiście życzę wytrwałości...Athe pisze:Wielkie dzięki. Zdaję sobie z tego sprawę i jestem niewymownie szczęśliwa, że do owej większości nie należę. ;)
Stałość i szczerość wobec kogoś nie zależy tylko od siły charakteru ale i od sytuacji - a czasem sytuacje bywają ekstremalne.