Mnie najlepiej smakuje ta, która się kojarzy z przemijającym latem, wczesną jesienią, popołudniem i wczesnym wieczorem - czyli okresem, który zapowiada przemijanie, odejście, ale jeszcze nim nie jest.D-Vision pisze:Nie bądźcie zmarzluchy! W zimie muzyka lepiej mi smakuje...
Bo jeszcze ciepło, jeszcze jest słońce, ale cień już długi i noc coraz dłuższa... To wtedy serce boli i krwawi najmocniej.
Ucieleśnieniem tego nastroju jest dla mnie The Garden Johna Foxxa, ponad siedmiominutowa suita zamykająca album o tym samym tytule. Zresztą zerknijcie na tekst:
We've been sleeping in the garden
Breath of summer, breath of gold
As we turn against the sweep of hills
The sky's aglow
She burns away in light and silver
Luminous through all these years
Every gesture filled with longings
I still feel we fade away...
I see you standing in the long light
Dress discarded, windows glow
All across the warm horizons
The sunset goes
To dziwna pieśń, w zależności od nastroju potrafi wypełnić duszę ciepłem, a kiedy indziej pogrążyć w żalu za minionym.
Taką muzykę kocham najbardziej.
A Wy?