Artist - Jan Maria Władysław Rokita
Title - Ratujcie mnie! (biją mnie Niemcy) [Lufthansa remix]
Time - 2:06
http://www.youtube.com/watch?v=VHrcJ_qOtXU
Zajebista melodyjka, ja chcę to usłyszeć w ESCE :D
Ratujcie mnie! (biją mnie Niemcy)
Moderator: Moderatorzy
- Gothycka Mucha
- Moderator
- Posty: 1152
- Rejestracja: 18-07-2004, 17:07
- Lokalizacja: Miasto Kominów
Wierszyk bardzo aktualny (połowa lutego 2009)
Już nad Monachium wieczór zapada, słowik pieśń nocną zaczyna nucić,
a tu kniaź Dreptak w samolot wsiada, by na ojczyzny łono powrócić.
Tuż za nim żona się tarabani, ciągnąc za sobą różne bajery:
dwa płaszcze z firmy "Tani Armani", pięć kapeluszy, trzy nesesery.
Lecz w samolocie ciasność doskwiera tej garderobie, tak bardzo licznej,
no bo kniaź Dreptak centuś i sknera, kupił bilety w ekonomicznej!
"Ty ośle!" krzyknie w głos Dreptakowa na licach płomień, w oczętach ognie
"Kto mi zapłaci, ja do cię wołam, gdy się kapelusz mnie strasznie pognie?!"
"Nic to - powiada kniaź do kobity - zaraz zaradzę tu biedzie owej,
wszakoż nie jestem ja w ciemię bity - przeniosę ciuchy do biznesowej!
Nawet i lepiej będzie, tak mniemam, skoro nadejdzie pora wysiadać,
gdy z klasy biznes wyjdziem, jak trzeba, pora nie będzie by nas obgadać".
Jako rzekł, takoż i był uczynił, lecz stewardessa rzecze: "verboten,
enschuldigung, bitte, proszę w tej chwili zabierać zurück deine kapotę".
I gdy ta Niemka coś mu tłumaczy, kniaź odpowiada jej z butnym gestem:
"Ty głupia babo, wiesz, co ja znaczę?! Czy ty w ogóle wiesz kim ja jestem?!"
"Schade - powiada Niemka kniaziowi że pan nasz ordnung w arschu posiadasz,
schade, bo fakt ten jasno stanowi, że z polizei pan sobie pogadasz".
Herr policmajster przybył i rzecze: "Pan przestań krzyczeć i zechciej wysiąść."
"Za nic - powiada Dreptak - człowiecze, choćbyś pan błagał i przez lat tysiąc!"
Więc policjanci Dreptaka łapią, kują w kajdanki i precz wynoszą,
A ów się szarpie, wyjąc i sapiąc, "Ratunku!" - krzyczy, o wsparcie prosząc.
"Ratujcie! - wrzeszczy - bracia Polacy! Niemcy mnie biją w tym wrażym kraju!"
(A w tylnych rzędach myślą rodacy - "Czy tam prosiaka gdzie zarzynają?!")
"Ratujcie! - kwiczy - gwałt mi się dzieje! Polaka biją tu Szwaby wredne!"
Lecz nikt do wsparcia gotowy nie jest i miny wszystkich... nieodpowiednie.
Niektórym uśmiech wargi rozchyla, inni policję wspierają w geście:
"Zabrać bufona! Zabrać debila! Niech ten samolot odleci wreszcie!"
Jakoż odleciał, a nasz warchołek wraz z żoną, co trwa u męża boku,
na policyjny dostał się dołek, gdzie pono rzekli mu: "Ty aszlochu!"
Teraz kniaź Dreptak, już bez kajdanek, w krajowej prasie łzy swe wylewa,
łka, zapłakany i usmarkany: "Tak było pięknie, a taka krewa!”
Lecz po tym, cośmy narozważali, czas by konkluzję tu jakąś przyjąć:
czy - gdy mu żona w mordę przywali, on wrzaśnie: "Gwałtu! Niemcy mnie biją!"??
Już nad Monachium wieczór zapada, słowik pieśń nocną zaczyna nucić,
a tu kniaź Dreptak w samolot wsiada, by na ojczyzny łono powrócić.
Tuż za nim żona się tarabani, ciągnąc za sobą różne bajery:
dwa płaszcze z firmy "Tani Armani", pięć kapeluszy, trzy nesesery.
Lecz w samolocie ciasność doskwiera tej garderobie, tak bardzo licznej,
no bo kniaź Dreptak centuś i sknera, kupił bilety w ekonomicznej!
"Ty ośle!" krzyknie w głos Dreptakowa na licach płomień, w oczętach ognie
"Kto mi zapłaci, ja do cię wołam, gdy się kapelusz mnie strasznie pognie?!"
"Nic to - powiada kniaź do kobity - zaraz zaradzę tu biedzie owej,
wszakoż nie jestem ja w ciemię bity - przeniosę ciuchy do biznesowej!
Nawet i lepiej będzie, tak mniemam, skoro nadejdzie pora wysiadać,
gdy z klasy biznes wyjdziem, jak trzeba, pora nie będzie by nas obgadać".
Jako rzekł, takoż i był uczynił, lecz stewardessa rzecze: "verboten,
enschuldigung, bitte, proszę w tej chwili zabierać zurück deine kapotę".
I gdy ta Niemka coś mu tłumaczy, kniaź odpowiada jej z butnym gestem:
"Ty głupia babo, wiesz, co ja znaczę?! Czy ty w ogóle wiesz kim ja jestem?!"
"Schade - powiada Niemka kniaziowi że pan nasz ordnung w arschu posiadasz,
schade, bo fakt ten jasno stanowi, że z polizei pan sobie pogadasz".
Herr policmajster przybył i rzecze: "Pan przestań krzyczeć i zechciej wysiąść."
"Za nic - powiada Dreptak - człowiecze, choćbyś pan błagał i przez lat tysiąc!"
Więc policjanci Dreptaka łapią, kują w kajdanki i precz wynoszą,
A ów się szarpie, wyjąc i sapiąc, "Ratunku!" - krzyczy, o wsparcie prosząc.
"Ratujcie! - wrzeszczy - bracia Polacy! Niemcy mnie biją w tym wrażym kraju!"
(A w tylnych rzędach myślą rodacy - "Czy tam prosiaka gdzie zarzynają?!")
"Ratujcie! - kwiczy - gwałt mi się dzieje! Polaka biją tu Szwaby wredne!"
Lecz nikt do wsparcia gotowy nie jest i miny wszystkich... nieodpowiednie.
Niektórym uśmiech wargi rozchyla, inni policję wspierają w geście:
"Zabrać bufona! Zabrać debila! Niech ten samolot odleci wreszcie!"
Jakoż odleciał, a nasz warchołek wraz z żoną, co trwa u męża boku,
na policyjny dostał się dołek, gdzie pono rzekli mu: "Ty aszlochu!"
Teraz kniaź Dreptak, już bez kajdanek, w krajowej prasie łzy swe wylewa,
łka, zapłakany i usmarkany: "Tak było pięknie, a taka krewa!”
Lecz po tym, cośmy narozważali, czas by konkluzję tu jakąś przyjąć:
czy - gdy mu żona w mordę przywali, on wrzaśnie: "Gwałtu! Niemcy mnie biją!"??