Whitehouse - Great White Death (Special Edition)
Wytwórnia: Susan Lawly
Format: CD
Kraj: Wielka Brytania
Rok wydania: 1997
Na tym albumie Bennett udowodnił, że ludzki głos może być znakomitym instrumentem a słowa mogą ranić jak noże. Każdy kto zdoła wysłuchać do końca tej płyty wnet gorzko pożałuje, ze homo sapiens wykształcił zdolność komunikacji werbalnej i że w toku ewolucji powstał taki typ jak William Bennett. Już pierwszy, tytułowy kawałek zapowiada ekstremalne emocje. To właściwie instrumentalny track bo nazwanie puszczonych w zwolnionym tempie sentencji Bennetta byłoby lekką przesadą. Potem jest już tylko gorzej czyli lepiej dla zwolenników tego typu postindustrialu. Postęp w stosunku do jednostajnego rzężenia na "Right To Kill" jest widoczny aż nadto. Piski syntezatorów przypominają zawodzenia zarzynanych ptaków. Świetny jest bardzo groźny track pt. "You Don't Have To Say Please". Struny głosowe bolą od samego słuchania. Bennett zrobił z darcia ryja rodzaj prawdziwej, perwersyjnej sztuki. Jest mistrzem w swoim fachu a "Great White Death" to kamień milowy w tworzeniu legendy Whitehouse'u i całego tego dziwnego gatunku, którego zadaniem jest świdrowanie ludzkich mózgów maksymalnie bolesnymi, wysokimi elektronicznymi dźwiękami.
Płyta jest bardzo równa z jednym wyjątkiem. Genialny "My Cock's On Fire" (long version). Ten kawałek to niemal manifest artystyczny Bennetta i synteza całego stylu muzycznego, który stworzył. Wspaniały numer będący symbolem power electronics. To jeden z najlepszych albumów Whitehouse'u a na pewno najlepszy z wczesnego okresu ich twórczości. Pewnie jest to też jedna z najważniejszych płyt w całej historii industrialu czy też postindustrialu .Kiedy idę ulicą atakują mnie setki decybeli o wielkim natężeniu. Piski opon, warkot samochodów, przemysłowy szum maszyn. Jednakże zwykły ludzki głos pośród tej kakofonii wcale nie należy do najprzyjemniejszych dźwięków. Różnica polega na tym , że komunikacja werbalna niesie ze sobą pewien przekaz emocjonalny. Wobec obelg, którymi obrzucają się ludzie na co dzień, przeraźliwy dźwięk młota pneumatycznego może być zaprawdę najmilszą muzyką i chwilą oddechu od całego chamstwa, które mnie otacza.
Mieszkam obok elektrociepłowni. Od czasu do czasu z komina wypuszczana jest para czemu towarzyszy bardzo głośny syk i pisk. Wolę ten ostry dźwięk oraz piosenki Bennetta od wrzasków ludzkich rozlegających się w środku nocy z domu naprzeciwko typu- zabiję cię ty k...! Kiedy z komina wylatuje para mam wrażenie, ze Whitehouse właśnie zaczyna swoją kolejną, postidustrialną piosenkę.
Tracklist:
1. Great White Death 02:27
2. Ass-Destroyer 03:14
3. You Don't Have To Say Please 08:28
4. Rapemaster 03:19
5. I'm Comin Up Your Ass 07:24
6. We've Got The Power 02:59
7. My Cock's On Fire (long version) 13:36
Whitehouse - Great White Death (Special Edition) (1997)
Moderator: Moderatorzy
Whitehouse - Great White Death (Special Edition) (1997)
- Załączniki
-
- gwd.gif (1.65 KiB) Przejrzano 4201 razy