Twórczość H.P.Lovecrafta
Moderator: Moderatorzy
Twórczość H.P.Lovecrafta
Kto z was oprócz Mnie i Sangu miał bliższą styczność z dziełami tego jakże ciekawego a równocześnie żałosnego człowieka ?
Kim trzeba być by stworzyć taką mitologię, i kim trzeba być żeby się lubić bać czytając twóry tego człowieka?
Kim trzeba być by stworzyć taką mitologię, i kim trzeba być żeby się lubić bać czytając twóry tego człowieka?
Ja miałem tylko pobieżną okazję zagrać w przespaniałą sage "Alone in the Dark" opartą o dzieł pana Lovecrafta. Gry były świetne głównie z powodów fabularnych, poruszały wątki mroku, zaświatów itp. Nie miałem jeszcze okazji czytać jakiś książek autorskich chociarz powiem, że nie omieszkam w najbliższej przyszłości...
- Atramentowy
- Posty: 37
- Rejestracja: 29-04-2004, 08:20
- Lokalizacja: Wonderland
[shadow=darkblue] Twórczość pana H.P. [/shadow](bez skojarzezn ze Scooterem ;P) jest mi dosc dobrze znana oraz lubiana. Ciekawe że wspomniano tuatj o żałosności Lovecrafta, większość fanów po przeczytaniu tego pewnie chwyciłaby za siekiery :) Prosiłbym jednak o wytłumaczenie tejże żałosności, gdyż być może wiem o co chodzi, jednak wolałbym poznać Twój punkt widzenia.
Z rycerskim pozdrowieniem, Atramentowy
[ Dodano: 29-04-04, 09:43 ]
o cholera, kolorki nie działąją :)=
owszem działają :P
Z rycerskim pozdrowieniem, Atramentowy
[ Dodano: 29-04-04, 09:43 ]
o cholera, kolorki nie działąją :)=
owszem działają :P
Dobrze , już prostuję... Cenię sobię bardzo twórczość tego człowieka, jednak fragment o żałosności odnosił się do jego życia prywatnego. Z tego co wiem ( może się mylę ), to z powodu wychowania matki on takowego życia w ogóle nie miał. Wychowany pod kloszem, brak kontaktu z otoczeniem, problemy z kobietami , kłopoty z samym sobą, za bardzo nie wychodził z domu zdaje się. Gdzieś czytałem taki właśnie artykuł o nim. Może załosne to nie jest najlepsze określenie, aczkolwiek przykrym jest że to właśnie takie a nie inne warunki stworzyły tak interesującego pisarza.
- Atramentowy
- Posty: 37
- Rejestracja: 29-04-2004, 08:20
- Lokalizacja: Wonderland
Hmmmmm, cóż, nie mylisz się, życie pana L nie było za wesołe, ale zwróć uwagę, jeśli nie ukstzałtowałyby go takie okoliczności, zapewne nie pisalby takich hm dzieł! No moze przesadzam, ze nie mógłbym stworzyć czegoś na miare, jednak Edgar Alan Poe, mial podobne problemy. Syndrom vagina dentata czyli uzębiona piz.. no :) podswiadomy lęk, skojarzenie pochwy z ustami, lęk przed kobietami, jazdy na temat swojej matki... Postac równie skomplikowana, może załosna, może tragiczna, jednak twórczość podobnie wspaniała. Myśle że gdyby nie takie a nie inne warunki życiowe, obaj panowie nie spłodziliby tak, nawet ośmiele sie napisać kultowych czytanek dla dzieci z niedowładem umysłowym :D (to tak na marginesie kim trzeba byc zeby to czytac :D żartuje)
A kolorki faktycznie działają, coś sie pogubiłem po prostu :)
A kolorki faktycznie działają, coś sie pogubiłem po prostu :)
Mnie też się kojarzy ale sie wcale nie boję :P ale to temat na inna rozmowe...skojarzenie pochwy z ustami,
Zgadzam się z tym ze to właśnie takie warunki, a nie inne go ukształtowały. Co do Poego , kilka razy próbowałem podejść do jego twórczości i najwyrazniej mnie nie podchodzi... No cóż, nie można lubić wszystkiego przecież...
- Atramentowy
- Posty: 37
- Rejestracja: 29-04-2004, 08:20
- Lokalizacja: Wonderland
Bingo, nie wszystko dla wszytskich. A co do skojarzeń to faktycznie osobny temat :D Zresztą dośc ciekawy :DD
A troszke wypaczając tematyke Lovecrafta, przypomnialo mi się słówko "cthulhomisie" ukute bojażde przez redaktora Miszkurke na łamach Magii i Miecza. Otóż dane jest mi znac pare cthulhomisiów, pan psychiatra i jego żona, prowadzący prywatny gabinet w bloku obok mojego :) Powiadam, wesoła to parka, choc ich wzrok jest zawsze czujny, postawa wyprostowana, oczy wkoło głowy. O północy ich zegar wybija smętne tony na pół osiedla, zaś gabinet został zamknięty, koncesja czy jak tam sie to zwie, cofnieta z powodu trucia pacjentów silnymi psychotropami. Przez wzgląd na zawód wykonywany oraz wymienione okoliczności, obstaje przy nazwie cthulomisie dla tych panstwa i z tego miejsca gorąco pozdrawiam i zachęcam do uścisku macek :)
[ Dodano: 29-04-04, 10:17 ]
w ogole zachęcam do wymiany cthulho myśli w tym temacie :) czasem milo rzucić w kogoś zielonym kiślem :D oślizgłego dnia i żadnych leków przed vaginą! ;P
Z rycerskim pozdrowieniem, Atramentowy
A troszke wypaczając tematyke Lovecrafta, przypomnialo mi się słówko "cthulhomisie" ukute bojażde przez redaktora Miszkurke na łamach Magii i Miecza. Otóż dane jest mi znac pare cthulhomisiów, pan psychiatra i jego żona, prowadzący prywatny gabinet w bloku obok mojego :) Powiadam, wesoła to parka, choc ich wzrok jest zawsze czujny, postawa wyprostowana, oczy wkoło głowy. O północy ich zegar wybija smętne tony na pół osiedla, zaś gabinet został zamknięty, koncesja czy jak tam sie to zwie, cofnieta z powodu trucia pacjentów silnymi psychotropami. Przez wzgląd na zawód wykonywany oraz wymienione okoliczności, obstaje przy nazwie cthulomisie dla tych panstwa i z tego miejsca gorąco pozdrawiam i zachęcam do uścisku macek :)
[ Dodano: 29-04-04, 10:17 ]
w ogole zachęcam do wymiany cthulho myśli w tym temacie :) czasem milo rzucić w kogoś zielonym kiślem :D oślizgłego dnia i żadnych leków przed vaginą! ;P
Z rycerskim pozdrowieniem, Atramentowy
- Atramentowy
- Posty: 37
- Rejestracja: 29-04-2004, 08:20
- Lokalizacja: Wonderland
Ergo, wspomniałeś że gry nie oddają klimatu twórczości Lovecrafta (swoją drogą mhethalh ma racje że tylko dobra sesja w cthulhusa ma klimat, zakładając że MG jest dobry), mam pytanko, czy zetkneliście się może z grą Necronomicon? Kiedyś obiła mi się o uszy i ciekaw jestem czy warto po nią sięgać. Jeśli ktoś grał, prosze o krótką recenzje.
Moja stycznosc z ta gra, byla taka ze widzialem cos niecos w tv. Statyczna, bardzo statyczna, jednakze grafika zdawala sie oddawac klimat. Nie wiem tylko czy sama grywalnosc wystarczajaca bo wygladalo to dretwawo. Ale trudno jest ocenic urok tego typu gry patrzac przez chwile.czy zetkneliście się może z grą Necronomicon? Kiedyś obiła mi się o uszy i ciekaw jestem czy warto po nią sięgać. Jeśli ktoś grał, prosze o krótką recenzje.
ja niestety mam ta gre :( i w sumie, nie mowie ze wygladaj kijowo czy cus, bo niektorzy lubia takie gierki, ale.. jednej rzeczy tam brakuje bardzo - klimaty rodem z lovercrafta :P
ps.pozatym musisz isc dokladnie tak jak autorzy chca, wiec tez to sie mija z celem, raz sie przejdzie i koniec :P lepszy byl prisoner of ice :PPP choc i tak nie dorasta do piet opowiadaniom lovercrafta ;]
ps.pozatym musisz isc dokladnie tak jak autorzy chca, wiec tez to sie mija z celem, raz sie przejdzie i koniec :P lepszy byl prisoner of ice :PPP choc i tak nie dorasta do piet opowiadaniom lovercrafta ;]
to jest gra na kompa, mam nadzieje, bo jesli tak to mialem ja z tydzien w wakacje, liniowa, statyczna przygodowka (nic real-time, po prostu plansza po planszy) typu zrob A szukaj B i dopoki nie znajdziesz B nie zrobisz nic innego. klimat sredni, grywalnosc niska, utknalem po prostu w jakims momencie i byl koniec, bo nie potrafilem znalezc 2 mozliwosci z klikuset, a nie za bardzo chcialo mi sie wiecej klikac mysza ;]Atramentowy pisze:[cut]mam pytanko, czy zetkneliście się może z grą Necronomicon? Kiedyś obiła mi się o uszy i ciekaw jestem czy warto po nią sięgać. Jeśli ktoś grał, prosze o krótką recenzje.
- Atramentowy
- Posty: 37
- Rejestracja: 29-04-2004, 08:20
- Lokalizacja: Wonderland
Co do uczucia strachu przy czyataniu twórczości mistrza grozy...
Jakiś czas temu jadąc tramwajem czytałem opowiadania "Piekielny obrazek". Było ono o tyle ciekawe, że nie było tam istot z innego świata, magi etc. Głownym bohaterem był sympatyczny starszy pan mieszkający na odludziu i żywiący się ludzkim mięsem. Przypadek sprawił, że kiedy kończyłem owo opowiadania miejsce naprzeciwko mnie zajoł staruszek o aparycji jakby wyjętej z czytanego tekstu. Jęli doda się do tego fakt, że był puźny zimowy wieczór, a wagon tramwaju był zupełnie pusty, to fakt, że spanikowałem i uciekłem 4 przysanki przed domem nie powinien już nikogo tak bardzo dziwić.
Ps. Żadko bywam tak strasznie tchóżliwy
Jakiś czas temu jadąc tramwajem czytałem opowiadania "Piekielny obrazek". Było ono o tyle ciekawe, że nie było tam istot z innego świata, magi etc. Głownym bohaterem był sympatyczny starszy pan mieszkający na odludziu i żywiący się ludzkim mięsem. Przypadek sprawił, że kiedy kończyłem owo opowiadania miejsce naprzeciwko mnie zajoł staruszek o aparycji jakby wyjętej z czytanego tekstu. Jęli doda się do tego fakt, że był puźny zimowy wieczór, a wagon tramwaju był zupełnie pusty, to fakt, że spanikowałem i uciekłem 4 przysanki przed domem nie powinien już nikogo tak bardzo dziwić.
Ps. Żadko bywam tak strasznie tchóżliwy