śmierć
Moderator: Moderatorzy
W pewnym stopniu masz rację, ale tworzenie takiego muru mimo wszystko boli. Po pewnym czasie stwierdzasz, że żyjesz wśród obcych ci ludzi...I zaczynasz się zastanawiać czy nie żylesz w swojej własnej pustce, i ten mur zastosowany do rodziny nie rozszerzył się na cały twój świat...I nastaje milczenie i pustka...Ergo pisze: Moja rodzina tez tak twierdzi, taki juz los ludzi pewnego pokroju. Olej to ze inni cie nie zrozumieja, znajdziesz sobie ludzi podobnych i zyczliwych. Ja z moja rodzina nie mam kontaktu od 5 lat ( takiego normalnego ) , nie przejmuj sie , tylko rob swoje a bedzie ok.
To tak trochę czarno i strasznie - to taki bergmanowski świat
Akasha, myślę że musisz wśród swoich bliskich zawalczyć o samą siebie, nie pozwól im zeby zawładneli twoim życiem. Nie buduj muru, ale nie oczekuj ich zrozumienia, czekaj może oni przełamią swoje mury...
w tematyce śmierci można się utopić...tu rzaden temat powtarzać się nie będzie, za każdym razem, za karzdą następną chwilą będzie rozbrzmiewał inaczej, to tak jak wiecznie powtarzający się sen, ten sam ale inny, bo inaczej przez nas odbierany.
A gdy staniemy 'twarza w twarz' czy otrzymamy jakąś odpowiedz...
A gdy staniemy 'twarza w twarz' czy otrzymamy jakąś odpowiedz...
Samobojstwo jest narzedziem ktorego uzywamy gdy mamy dosc obecnego swiata.
Z wlasnego doswiadczenia wiem ze jak czuje sie czlowiek ktory ma dosc.
Lecz nauczylem sie cieszyc zyciem i zaczolem robic nie to co mialem w zwyczaju tylko to co jest czescia mojej natury. Odkrycie wlasnej natury, odkrycie siebie to polowa sukcesu, druga polowa jest realizacja siebie w tej niepozornej rzeczywistosci pelnej szarej masy.
Co prawda nieco sie wyalienowalem od lokalnego klimatu pseudoblokerskich ziomoli ale jestem przynajmniej happy.
Czesto i gesto jezdze rowerkiem delektujac sie widokami ktore nie dane mi byloby ogladac gdybym byl martwy, umawiam sie ze znajomymi z ktorymi mam temat i milo czas uplywa....
Kazdy musi sie naucyzc zyc i wykreowac swoja czesc swiata.
W miare nabierania pewnosci do swojego ja, mozna zaczac kontrolowac inne strefy, inne swiaty, rozrastajac sie ja MOLOCH :-)))
Gdzies w nieznanej mi przyszlosci stoi na mojej drodze czarna pani z kosa.
Nie mysle o niej gdyz zyje zyciem, gry mam dola szukam siebie w przyrodzie. To dzieki niej czlowiek moze odnalezc spokoj a co dalej za tym idzie uslyszec swoje mysli, dokonac retrospekcji, porownac swoj ideal w rzeczywistoscia. I wybrac koleja gore. Zycie-smierc-zycie-smierc....to jak wir pogoni ku boskiej doskonalosci przez swiaty i doswiadczenia ktorych nam istotom przez boga stworzonym brakuje.
Z wlasnego doswiadczenia wiem ze jak czuje sie czlowiek ktory ma dosc.
Lecz nauczylem sie cieszyc zyciem i zaczolem robic nie to co mialem w zwyczaju tylko to co jest czescia mojej natury. Odkrycie wlasnej natury, odkrycie siebie to polowa sukcesu, druga polowa jest realizacja siebie w tej niepozornej rzeczywistosci pelnej szarej masy.
Co prawda nieco sie wyalienowalem od lokalnego klimatu pseudoblokerskich ziomoli ale jestem przynajmniej happy.
Czesto i gesto jezdze rowerkiem delektujac sie widokami ktore nie dane mi byloby ogladac gdybym byl martwy, umawiam sie ze znajomymi z ktorymi mam temat i milo czas uplywa....
Kazdy musi sie naucyzc zyc i wykreowac swoja czesc swiata.
W miare nabierania pewnosci do swojego ja, mozna zaczac kontrolowac inne strefy, inne swiaty, rozrastajac sie ja MOLOCH :-)))
Gdzies w nieznanej mi przyszlosci stoi na mojej drodze czarna pani z kosa.
Nie mysle o niej gdyz zyje zyciem, gry mam dola szukam siebie w przyrodzie. To dzieki niej czlowiek moze odnalezc spokoj a co dalej za tym idzie uslyszec swoje mysli, dokonac retrospekcji, porownac swoj ideal w rzeczywistoscia. I wybrac koleja gore. Zycie-smierc-zycie-smierc....to jak wir pogoni ku boskiej doskonalosci przez swiaty i doswiadczenia ktorych nam istotom przez boga stworzonym brakuje.
Ty w przyrodzie odnajdujesz siebie, a ja w muzyce. czasem nawet w "muzyce przyrody". szum wiatru wijącego się pomiędzy gałęziami drzew, śpiew ptaków, nawet krople deszczu spadające na chodnik. Często też (w miarę możliwości) patrzę w gwiazdy. Każdej nocy umierają tysiące gwiazd ale i tysiące się rodzą.gry mam dola szukam siebie w przyrodzie
Jestem jak feniks, odradzam się z popiołów własnego umysłu, własnej świadomości. Czuję że z każdym dniem staję sięsilniejsza...
[ Dodano: 01-08-04, 21:02 ]
Ja to napisałam? LOL. NIe wiem co się ze mną stało. Niedługo znowu zacznę wiersze pisać;)
[ Dodano: 01-08-04, 23:45 ]
czy mi się tylko wydaje czy temat umarł śmercią naturalną? ;)