Ćwierć wieku, zanurzona w martwym śnie
Ćwierć wieku, pogrążona w nikczemnej grze.
Pod czarnym wiekiem me ciało złożone
Martwe i zimne,
nagle zostaje zbudzone.
Zjawiasz się Ty,
niewiem czyś dobry, czy zły...
Twe oczy do życia budzą mnie,
niewiem co robię, zatracam się/
Hardość w Twych słowach,
me zamiary płoszy.
Lecz dotyk doprowadza
do dzikiej rozkoszy.
Z mroku otchłani
w Twoje myśli docieram.
Z ludzkiego ciała serce wydzieram.
Krew do życia bestię przywraca
patrząc w me oczy swą duszę zatracasz.
Nigdy w mym ciele bestii nie oswoisz!
Być może miłością,
ból i cierpienie ukoisz...
Dziś pragnienie mam wielkie do Ciebie
Jednak odejdż, pozostaw
a ocalisz siebie!
Bo na swei drodze demona spotkałeś
Zniknij na zawsze!
W przeciwnym razie,
swe życie Diabłu oddałeś!
[wiersz] Nikczemna gra
Moderator: Moderatorzy
- Villema (vamp.)
- Posty: 14
- Rejestracja: 16-02-2005, 19:46
- Lokalizacja: z Otchłani Nocy