Taniec szaleństwa
Maskarada szaleństw rozedrganych
Wypełza karminową linią barw
I zatapia się w jedną trzeźwą myśl
By ją pochwycić
Obrazy mkną i wirują
W szafranowej mgle
Splatają się łapczywie
I wybuchają lawiną słów
Uwięzione w szponach okrutnej pustki
Trzepoczą ukradkiem niespełnione nadzieje
Korowody przeszłości zimnej jak grób
Drepczą w swym ostatnim marszu
Szykując się na śmierć
Dźwięki i głosy tańczą
W potwornych mękach
Wdzierają się zachłannie
W dyszy ostatnią ostoję
Spadają w przepaść bezustannym potokiem
I toną w czerni resztki świadomości
A później już tylko mrok i cisza…
[wiersz] Taniec szaleństwa
Moderator: Moderatorzy