EPICEDIUM
Na alabastrowej linii ciała
Kładzie się zimny cień płomienia
Wpełzają mary przeszłości
W oczodoły przenikliwej pustki
Głęboka skaza na duszy
Krwawi kalając boskość czasz
Upiorów plugawe jęzory
Bezczeszczą ciało sakramentu
Błogosławiąc kłamliwość miłości
Przeistacza swą myśl w słowo
Łapiąc jego iskrzące spojrzenie
wbijające się ostrzem w pierś
Odarta z oczarowania
W ostatnim oddechu zastyga
Konając na anielskim puchu
Unurzanym w karminie niewinności
[wiersz] EPICEDIUM
Moderator: Moderatorzy