ANIOŁ
Na pustkowiu głuchym przeklętym
Leżał Anioł z krzyża zdjęty
Odcięto mu skrzydła białe
Zabrano mu wolność i wiarę
Wyrwano język wyłupiono oczy
Teraz krwią broczy...
Podano mu krzyż promienny
Podano cyjanek zbawienny...
Lecz Anioł umrzeć nie może...
Ulituj się nad nim Boże!!!
Płacząca nad jego losem Kostucha
Szepcze mu coś do ucha
A Anioł uśmiecha się, słucha
Nie ma nadzieji dla niebiańskiego Ducha!
Wampiry, strzygi, kruki go obsiadły
Anielskie mięso będą jadły!
A Anioł nie płacze, nie prosi, nie błaga
On na kolana przed swym krzyżem pada
Bezzębne usta wykrzywia w uśmiechu
Krwią oddycha bez oddechu
Cierpi bez skargi w ludzkich grzechów brudzie
Zlitujcie się nad nim Ludzie!!!
I tak męczy się wiek wiekiem
Anioł bez skrzydeł co jest Człowiekiem..
[wiersz] Anioł
Moderator: Moderatorzy
- Perfect Witch
- Redaktor
- Posty: 187
- Rejestracja: 13-05-2004, 23:14
- Lokalizacja: Zgierz