w polswiecie cienia
w pol narkozie zycia
istniejacy w albumie ciszy
slyszany w usmiechu naloznicy
wedruje w imaginacjach porzadku
zamykajac kolejne drzwi krzyku
w nicosci wszystkiego
w sarkofagu umarlego
idacy chwiejnie ze wzrokiem bolu
ogladajacy kolejne metry strachu
czujac dotyk reki aniola mego
skladam kolejna lze czasu swego
pangeo czasu przeszlego
dobijajaca sie do serca zapomnianego
wysylaj apostola nowego
odemnie nie dostaniesz juz niczego.
[wiersz] Glos Duszy
Moderator: Moderatorzy