Przemoc w filmach .... a proces myślowy
Moderator: Moderatorzy
- NocturnalGirl
- Współpracownik
- Posty: 1598
- Rejestracja: 14-04-2004, 21:46
- Lokalizacja: Częstochowa
Przemoc w filmach .... a proces myślowy
Przemoc - wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby bez jej przyzwolenia.
Wyróżnia się przemoc fizyczną i przemoc psychiczną.
Jak myślicie czy przemoc w filmach... i nie tylko .... ale także w bajkach, grach.... ma wpływ na umysł człowieka..... ?? Czy w naszej podświadomości pozostaja rózne niewytłumaczone skutki oglądania własnie róznego rodzaju scen ???
Ja ogólnie uważam że przemoc w filmach ma duzy wpływ na nasze zachowanie - że w podświadomości po obejżeniu róznych scen coś zostaje....
Czekam na opinie.
Wyróżnia się przemoc fizyczną i przemoc psychiczną.
Jak myślicie czy przemoc w filmach... i nie tylko .... ale także w bajkach, grach.... ma wpływ na umysł człowieka..... ?? Czy w naszej podświadomości pozostaja rózne niewytłumaczone skutki oglądania własnie róznego rodzaju scen ???
Ja ogólnie uważam że przemoc w filmach ma duzy wpływ na nasze zachowanie - że w podświadomości po obejżeniu róznych scen coś zostaje....
Czekam na opinie.
Też tak sądzę.... przecież nie są to obrazy codzienne i naturalne w życiu każdego człowieka, to mniejsza czy większa ekstrema (w zależności od tego czy oglądamy np film akcji ze strzelaniną czy coś piłopodobnego). Nawet totalna znieczulica niektórych na takie obrazy jest przecież jakimś efektem.... zobojętnieniem. Kiedyś kiedyś tego typu obrazy nie były przerażające, efektom brak było realizmu - i o to chodziło, żeby widz wiedział, że to się nie dzieje naprawdę. A teraz, gdy wszystko jest realistyczne co do ostatniego szczegółu.... szokuje, brzydzi, razi, odrzuca. A jak się komuś podoba, fascynuje.... okej, niech będzie, że jestem niesprawiedliwa (mówię o samych scenach urzynania rąk, nóg, oczu, jelit, flaków, krwi i realistycznego cierpienia, a nie o uznaniu dla np jakości efektów czy ujęć) ale po mojemu to tacy ktosie mają coś nie tak z głową. Patrzenie na cierpienie kogoś innego (które wygląda jak prawdziwe).... jakaś psychoza.
- bitter sweet
- Posty: 25
- Rejestracja: 17-07-2004, 11:08
- Lokalizacja: wioska Tum/Poznań
Przykry ale trafny przykład do tematu.. Wczoraj ośmioletni chłopiec z USA, zamordował swojego ojca. Ojciec uczył go obsługiwać broń (?!) Chłopiec, sam naładował ją i strzelił ojcu trzy razy w głowę. Mało tego, po oddaniu trzech strzałów, naładował jeszcze trzy i wykonał kolejne strzały...
Wydaje mi się, ze normalne ośmioletnie dziecko potrafi odróżniać dobro od zła.
Tylko co, jeśli takie "zło" jest częścią dnia codziennego. A w telewizji jest tak reale, jak widziane na własne oczy.
Przecież nic złego się nie dzieje kiedy gnie ktoś w telewizji, czemu wiec ma być tak w rzeczywistości?:(
Wydaje mi się, ze normalne ośmioletnie dziecko potrafi odróżniać dobro od zła.
Tylko co, jeśli takie "zło" jest częścią dnia codziennego. A w telewizji jest tak reale, jak widziane na własne oczy.
Przecież nic złego się nie dzieje kiedy gnie ktoś w telewizji, czemu wiec ma być tak w rzeczywistości?:(
Kurcze, temat-rzeka. Wydaje mi się, że oczywiście zdrowy i prawidłowo myślący człowiek potrafi odróżnić fikcję od rzeczywistości. Aczkolwiek sceny przemocy (szczególnie takie, w których ofiara przeżywa silne emocje, cierpi psychicznie) moim zdaniem na pewno w wielu przypadkach prowadzą do znieczulicy. Poza tym sceny urzynania rąk i nóg traktuję zawsze z przymrużeniem oka. Jednak psychiczne cierpienie zawsze jakoś bardziej mnie uderza.
Poza tym uważam, że sceny przemocy fizycznej, np. bójek czy innego mordobicia, tworzą fałszywy obraz tego, w jaki sposób to wygląda naprawdę (kto oberwał albo dał w mordę, ten wie).
Konkludując (bo można by tak jeszcze długo) nie uważam tych scen za coś złego, o ile, w przypadku przemocy fizycznej, potrafimy odróżnić filmową fikcję od prawdziwego życia, a w przypadku przemocy psychicznej - jeśli mogą poruszyć widza.
Poza tym uważam, że sceny przemocy fizycznej, np. bójek czy innego mordobicia, tworzą fałszywy obraz tego, w jaki sposób to wygląda naprawdę (kto oberwał albo dał w mordę, ten wie).
Konkludując (bo można by tak jeszcze długo) nie uważam tych scen za coś złego, o ile, w przypadku przemocy fizycznej, potrafimy odróżnić filmową fikcję od prawdziwego życia, a w przypadku przemocy psychicznej - jeśli mogą poruszyć widza.
Temat rzeka. Ta przemoc wylewająca się z ekranu jest pokazywana po coś. Po to, żeby żołnierze na nią zobojętnieli, żeby nie zawahali się podpalając wioski i strzelając do ludności cywilnej okupowanego kraju.
Właśnie, między innymi z powodu epatowania bezsensowną przemocą, 17 lat temu odstawiłem telewizję całkowicie.
I za nic nie pojadę do USA, nawet jakby mi ktoś zapłacił - bo patrząc na obraz tego kraju przez pryzmat tego co jest pokazywane w filmach, jest to kraj psychopatów...
Właśnie, między innymi z powodu epatowania bezsensowną przemocą, 17 lat temu odstawiłem telewizję całkowicie.
I za nic nie pojadę do USA, nawet jakby mi ktoś zapłacił - bo patrząc na obraz tego kraju przez pryzmat tego co jest pokazywane w filmach, jest to kraj psychopatów...
Odstawiłem telewizję 7 lat temu, pokazywana w niej przemoc zaczęła mnie nudzić, telewizja przegrała z szybkim internetem, dopiero w nim znalazłem rzeczy które mnie naprawdę potrafiły poruszyć :)
Lubię oglądać przemoc w filmach, moje ulubione gry to te epatujące przemocą, w moich ulubionych piosenkach śpiewają o śmierci i przemocy. Nie zauważyłem jednak żadnego ujemnego wpływu tego całego szajsu na moja psychikę.
Gadacie jakbyście mieli po 13 albo po 70 lat :)
Ktoś kto jest pierdolnięty to będzie robił głupoty bez względu na to co zobaczył wcześniej w grze/telewizji.
Lubię oglądać przemoc w filmach, moje ulubione gry to te epatujące przemocą, w moich ulubionych piosenkach śpiewają o śmierci i przemocy. Nie zauważyłem jednak żadnego ujemnego wpływu tego całego szajsu na moja psychikę.
Gadacie jakbyście mieli po 13 albo po 70 lat :)
Ktoś kto jest pierdolnięty to będzie robił głupoty bez względu na to co zobaczył wcześniej w grze/telewizji.
Na skłonności do przemocy i sadyzmu wiele czynników bierze udział, te dziedziczne (podatność psychiczna), środowiskowe (w jakiej rodzinie żyje młody człowiek, w jakiej grupie rówieśniczej się obraca), okres adolescencji, kiedy następuje spotęgowanie ilości wytwarzanych hormonów, w efekcie taki ktoś nie wie co ze sobą począć, szuka wrażeń...i szereg innych, a gry czy filmy mogą tylko przepełnić kielich, nie są główną przyczyną przemocy, czy morderstw. To takie spłycanie tego zjawiska i doszukiwanie się pozornie oczywistych przyczyn.
Jestem typem osoby, która wychodzi z kina/pokoju w momencie, gdy na ekranie ukazywana jest przemoc. Cierpię, przechodząc koło sklepów mięsnych. Brzydzę się przemocą.
Ciekawostką przyrodniczą jest, że zdarzało mi się stosować przemoc słowną.
I nie jestem przypadkiem odosobnionym.
Nie jesteśmy jako ludzie hipokrytami w stylu " jak Kali komuś, to dobrze, jak ktoś Kalemu to źle" ?
Ciekawostką przyrodniczą jest, że zdarzało mi się stosować przemoc słowną.
I nie jestem przypadkiem odosobnionym.
Nie jesteśmy jako ludzie hipokrytami w stylu " jak Kali komuś, to dobrze, jak ktoś Kalemu to źle" ?